azra
@Azra_rns
Hayat birgün o da bugün. :)
“Hala hakikati kavramaktan yoksun olan insan, hayat denilen bu olağanüstü mucizeyle başa çıkamayınca, kendine bir koruyucu istiyor, kaderini yazacak kudretli bir varlık, ona mutluluğu armağan edecek kutsal bir senarist. Yeryüzündeki en kıymetli olgunun hakikat olduğunu kavrayıncaya kadar da korkarım hep böyle devam edecek.”
Korkarlardı, ama bir süreliğine. Çünkü insan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyiliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı. O yüzden aynı hataları tekrarlarlardı.
Bir Gogol ŞaheseriEdebiyat
Spoiler İçerir!
"Portre" Gogol'un diğer eserleri arasında oldukça dikkat çekici temalardan birine sahiptir. Gelecek vaat eden yetenekli bir ressam dünyanın geçici nimetleriyle baştan çıkar ve maddiyatın yaratıcılıktan daha önemli olduğunu düşünür. Gerçek sanata ihanet edip yeteneğini kaybettiğinde de önce ahlaken sonra da fiziksel olarak ölür. İki bölüme ayrılan "Portrede" bağlantı unsuru uğursuz tefecinin portresidir. Gogol bu eserinde sanat görüşünü de dile getirmiştir. Ona göre, sanatçı çoğunluğun zevklerine, modaya, insanlara özellikle de yüksek topluma boyun eğmemeli, sahte başarının, ucuz popülerliğin peşinde koşmamalıdır. Böyle yapan biri er ya da geç, şöhretin bütün boşluğunu ve sahteliklerini hissedecek, nihayetinde de bir "hayaletin" peşinden sürüklendiğini anlayacaktır. Doyuma ulaştığında kendisine fayda sağlayan durumun gelip geçici ve en büyük mutluluğu vaat edenin yaratıcılık olduğunu dehşetle fark edecektir. Sanatın hakiki görevini yerine getirebilmesi bütün cezbedici şeylerden, kişisel çıkarlardan, dünyevi arzulardan arınmış "gerçek" bir sanat olmasına bağlıdır. Fantastik bir özellik taşıyan bu eserinde Gogol "kötü ruhun" bir ürünü olan tutkuya, istikrarsızlığıyla şeytani ruhun tuzağına oldukça meyyal olan Rus insanının özelliklerine de değinir. Kötülük "Portrede" mistik bir unsur olarak karşımızı çıkar. Gogol'un baş karakter için Çartkov ismini seçmiş olması da pek yerindedir. Zira kelimenin kökenine bakıldığında bu ismin iblis anlamına geldiği, bununla şeytana çağrışım yapıldığı görülmektedir. Kasvetli renkleriyle pek çok mizahi dokunuşun olduğu "Portre" Çartkov'un düşüşünün, geç gelen pişmanlıklarının, her şeyi yiyip bitiren, ruhuna hakim olan kıskançlığının ve tutkusunun trajedisidir. Gogol'a göre Çartkov'un psikolojisinin temelinde yatan ve
Neden?Edebiyat
Fakiri neden ezersin?
Müslümana neden saldırırsın?
Ateisti neden dışlarsın?
Yahudiyi neden öldürürsün?
Savaşı neden başlatırsın?
Hayvana neden eziyet edersin?
Neden insan olmazsın?
Öleceksin birgün... Yok olup gideceksin...
Ne bu iktidar mücadelesi? Güç gösterisi?
Çok değil yüz yıl sonra bütün varlığım yok olacak.
Ve bir yüz yıl sonra da mezarım yok olacak. Gübre olup toprağa çiçek açtıracağım...
Belki bir inek koparıp süt yapacak o çiçeği. Belki de hiç farkında olmadan genç bir adam, sevgilisine vermek için koparacak toprağına gübre olduğum çiçeği. Belki de yağmursuz kalıp kuruyacak kimsenin haberi olmadan...
Unutulacağız. Hem bedenim, hem ölü bedenimin can verdiği çiçek.
Sonra bir sonbahar gelip geçecek, yapraklar örtecek üstümü. Sapsarı olacak toprağım. Karıncalar son buğdaylarını taşıyacak yuvalarına. Kader bu ya kafilenin sonunda ki son karınca da ölecek mezarımın başında, kıskaçlarının arasında buğdayıyla. Sonra rüzgar, yağmur çamur derken bir buğday başak uzayıp yükselecek.
Henüz yok olmamışım...
Serçelerin sesini duyuyorum. Buğday başağına gelmişler.
Biliyorlar mı aşağıda olduğumu?
Beni yalnız bırakmak istemiyorlar sanki?
Yoksa ölü bedenime bir teşekkür mü bu seslenişler?
Gece oldu...
Sesleri geliyor halen.
Yok olmadım ben
Ben buğdaya can oldum buğday serçeye, serçe yavrusuna.
Yok olmadım ben.
Sizin tüm kötülüklerinize rağmen bir serçeye yuva oldum rızık oldum...
Ama yok olmadım...
🌾