Yazarın üslubu çok cezbecidiydi. İcerik olarak güzeldi fakat bir yerden sonra konu takibi zorlaştı benim için çünkü sürekli bir betimleme ve basit, anlamsız sorularla konu ilerleyişi devam etti. Ancak üslubu için okumak bence en öncelikli sırada ve de bazı noktaları gerçekten etkileyiciydi ve eğlenceliydi. Betimlemeler güzeldi fakat yoğun olduğu için bir yerden sonra odaklanamamaya başlamıştım bu da okurken zorlastiriyordu.
Şeytan'ın GünlüğüLeonid Andreyev · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20254,833 okunma
Bir süre sonra huzura iyice boğulmuş, Maria'nın gözlerine artık bakmıyordum bile: ben onun gözlerine tapıyordum; bakmak artık çok yüzeysel geliyordu. İstediğimde tekrar gözlerini bulurdum ama şimdilik yelkenlerini indirmiş bir tekne olacaktım, her şey olacaktım, hiçbir şey olacaktım. Yalnızca bir kez, hafif bir Meltem tekneciğimi biraz salladı ama o da bir an için: Maria yeşil tepecikleri beyaz bir iplik gibi delip geçen Tiburtina yolunu gösterip sordu:
-Hiç şu yoldan gittiniz mi?
-Evet birçok defa, Sinyorina.
- Sık sık o yola bakıp orada otomobille tam hız gitmenin nasıl eğlenceli olacağını düşünürüm. Sizin otomobiliniz hızlı mı Sinyor?
-Oh, evet Sinyorina, epey hızlıdır! Ve fakat -dedim saygılı ama sitemkâr bir tonla- ve fakat bizzat kendisi sonsuz uzam olan biri için her türlü hareket boşuna.
Maria ile otomobil! Hız için metroya binmiş kanatlı bir melek! Tosbağanın üzerinde giden bir kırlangıç! Ağır yük hamalının kambur sırtına vurmuş bir ışın! Ah, bunu hiçbir kıyas anlatamaz: Kırlangıçmış, ışınmış; bütün uzaylara boyun eğdirecek bir hız bile Maria'ya layık olamaz! Ama şu metroyu da, tosbağayi da ancak şimdi düşünebiliyorum, o an duyduğum dinginlikle öyle büyük bir mutluluğa bogulmuştum ki, sonsuzluk ve parlaklığını bir an bile yitirmeyen bir ışık imgesinden başka imge kabul etmiyor, bilmiyorum.
Sen sana benziyorsun diye neden ürküntü duyayım! Bir an geldi, büyük bir dinginlik beni kapladı. O engin iç huzurun beni nasıl okşadığını sana anlatacak ne bir kıyas ne bir söz bulabiliyorum...