Ben yukarıya doğru tırmanırken senin bulunduğun katı geçtim ve şimdi de aşağı inerken geçiyorum ve bu asansöre bir kez daha bineceğimi sanmıyorum. Onun için, istersen seninle hemen burada şimdi vedalaşalım.
Bana ne olacağı önemli değil, henüz dünyaya gelmemiş bazı insanları hayatında bir şeyler katabilirsem eğer, kendimi binlerce kez normal bir hayat yaşamış gibi hissedecegim.
Bu da bana yeter.
Şimdi görüyorum ki, Norma bizim bahçemize bir çiçek gibi açtığında, ben yabani bir ot olmuştum. Sadece kimsenin beni görmediği köşelerde ve karanlık yerlerde yaşamama izin verilecekti.