Kitap.Portre
@Bahcem
Reklam
Masumiyet MüzesiMasumiyet Müzesi
Masumiyet Müzesi, 70’lerin İstanbul’unda geçen iki gencin melodramatik bir aşk hikayesini derinlemesine anlatırken, bu aşkı irdeleyip farklı çıkarımlarla bize yansıtan etkileyici bir romandır. Kitapta beni içine çeken en önemli yan, yazarın dilindeki samimiyettir. Çünkü kitabın ana karakterleri çoğu zaman eleştireceğiniz kişilere dönüşür, hiçbir sırrını, açığını sizden saklamaz ve yazar sanki bunu bile isteye yapar. Okurken bazen hikâyenin yaşandığı tarihe ait bir zaman tünelinde olduğunuzu hissedip, bir belgeselin içinde olduğunuzu düşünürsünüz. Özellikle İstanbul’la geçmişten kalan bir bağınız varsa bu size daha çok haz verir.
-Spoiler-
Hikayedeki aşka gelirsek, Kemal’in Füsun’a duyduğu aşkı iliklerinize kadar hissedersiniz. Ancak kitap bunun platonik bir aşk olduğu fikrini bizde uyandırıp, bu aşkın karşılığını Füsun’da bulamamamıza sebep olmuştur. Kemal sanki farklı bir Füsun’a aşıktır ve bunu da kurduğu o müzede bize gösteriyordu bize.
-Spoiler-
Kitabı okuma süresince çok farklı duyguları yaşayacağınızı bildirmek isterim. Çok sevmek, çok merak etmek, çok kızmak, çok mutlu olmak, çok üzülmek, bazen sıkılmak bunlardan bazılarıdır. Sonlarına doğru “bir hayal kırıklığı mı yaşayacağım” derken özellikle son üç bölümde kitap sizi şaşırtır (bu duyguyu Oblomov’da da yaşadığını hatırlıyorum) ve yüreğinize derinden izler bırakır. 
Orhan Pamuk
Orhan Pamuk“Ana”nın Maksim Gorki’nin en meşhur kitabı olduğu söylenmektedir. Rusya’da 1905 Devrimi öncesinde verilen toplumsal çabaların içinde yer alan bir anne-oğul hikayesini konu edinmektedir.
Kitabın okuyucu hiç yormadan kendisine çeken yalın bir anlamı mevcuttur.
Kitabın beni en çok etkileyen özelliği iki baş karakter olan Pelageya ve oğlu Pavel’in başlangıçtan sona kadar olan muhteşem değişimleridir. Kitap bize önce Pavel’in, babası gibi acımasız ve zorba biri olacağını, annesi Pelageya’nın da acı çeken ama bunu sorgulamadan boyun eğen bir kadın olduğunu hissettirirken, ikisinin de kitap okuyarak düşünsel ve eylemsel anlamda nasıl değiştiklerini heyecanla gösterir. Özellikle de “Ana”nın değişimi, oğluna olan bağlılığı ve duygularını bize hissettirişi çok etkileyicidir.
Kitabın siyasi anlamda bir adanmışlık hikayesi olduğunu kolaylıkla söylesek de aslında o sade ve gerçekçi anlatım içerisinde kitabın içine doğru yavaş yavaş çekiliyoruz. Kendimizi Rusya’da o puslu ve karlı soğuğun içinde ellerimiz donmuş, elbiselerimiz ıslanmış halde Pelageya’nın fakir, köhne evine girmiş halde bularak; elimizdeki sıcak çaydan içip, Pavel ve arkadaşlarının sohbetini dinleyerek içimizin ısındığını hissediyoruz.
Reklam