Bu duruma nasıl geldim ? Neden bana yaşamasını öğretmediler ? Neden bana , bizden bu kadar gerisini sen bulup çıkaracaksın dedikleri zaman isyan etmedim ? Hayata atılmak gibi bir çılgınlığı nasıl yaptım ? İnsanların dünyasına atılmayı nasıl göze aldım ?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ses
Kopan çığlar altında kalanlar olduğu
oysa görülüyordu.
Bir kadının ilerde
bir şeyler hıçkırdığı
bir erkeğin , birine ,
görünmiyen birine , bir şeyler seslendiği
oysa görünüyordu.
Ama ses duyulmuyordu. Ses !
Sanki ses olmayınca hiçbiri olmuyordu.
Birlikte çıktığımız doruklarda şimdi
Yıka beni dalgaların şarabıyla
İpeğine sar beni öpüşlerinin
İşte beni yeniden bitmeyen gecelerde
Bırakma artık beni
Beni yıldızlardan ayırma
Geçmişinin tutsağı olan insan , içsel dünyasına inebilme özgürlüğüne sahip değildir; sürekli kendisini gözlemler ve yargılar. Özgür insan ise kendini gözlemlemeden hayata katılır.
Neyi bildiğimin varsayıldığını senin bildiğini hissediyorum
ama onun ne olduğunu söyleyemezsin bana
çünkü ne olduğunu bilmediğimi bilmiyorsun.
