Beyza
@Bbeyzaa_
Öğrenci
15 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne kadar arabesk bir kitap! Gereksiz diyaloglarla beni kendinden soğuttu, okuyamadım onca iyi yoruma rağmen. Rakı balık, tokuşturma, türk edebiyatından isimlerin bazı hikayeleri, 'hocam' 'doktorum'!! Herbir kelime battı bana, bu kadar gerileceğimi düşünmemiştim
Reklam
1938 yılı Çekoslovakya'nın İşgali olayına Fransız halkının verdiği tepkileri farklı derinliklere sahip birçok karakterin ağzından okuyoruz. İlk kitaptaki karakterler dışında farklı karakterleri, hepsi yan karakterler tabii, okumak ve farklı hisler yaşamak çok güzel bir okuma sundu. Zengin şımarık piç, savaşa katılmak istemeyen statüsü yüksek bir adam, daha okuma bile bilmeyen Koca Louis, Maud, Zezette, Marcelle ve daha birçok kadın, umutsuz Daniel, Mathieu.. Serinin son kitabını da en kısa zamanda okuyacağım. Bu seriyi ağır bir dili vardır, akıcı değildir diye düşünerek okumamı hep geciktirmiştim. Bu kadar keyifle okuyacağımı hiç tahmin etmiyordum. 
Jean-Paul Sartre'ın dili, varoluşçu hali, savaşa bakışı okunması gereken bir yazar yapıyor onu..
Jean-Paul Sartre'ın dili, varoluşçu hali, savaşa bakışı okunması gereken bir yazar yapıyor onu..
BEN BENİM, SİZ DE SİZSİNİZ
Oldukça farklı bir okumaydı. Karakter Moscarda okura kendi yaşadıklarını an ve an anlatıyor, hatta sizi de olayların içine sokup düşünmeniz de diretiyor. Eşi Dina'nın 'Senin burnun sağa çarpık,' demesiyle kendi birçok kusurunu gören Moscarda kusurlarını düşünürken kendini nasıl gördüğünden, başkalarının onu nasıl gördüğünden, 'yaşamını' göremediğinden konuşuyor. Yaşayan insanın kendini göremediğini, aynada gördüğü kişi gerçek kendisi olmadığını açıklıyor, okuru ikna etmeye çalışıyor- ki beni ikna etti. Okurken varlık felsefesi temelli metinleri okumak çok hoşuma gitti. Zaten anlatımı bambaşka bir kitap- sizinle konuşuyor Moscarda! Tamam belki sizi şişko bir beyefendi olarak görüyor ama siz onun 'siz' olduğunu biliyorsunuz. Aynada kendine yabancı bir 'ben' gören Moscarda sayfalar ilerledikçe herkesin herkeste farklı bir görünüşü olduğunu ileri sürüyor ve kimsenin bu yüzden birbirini anlamayacağını öne sürüyor. Bu kısım bana 
Konuşmanın İmkansızlığı Üzerine Bir Diyalog kitabındaki ana fikri anımsattı. Sevdiğim bir kitabı sevmiş olduğum bu kitapta görmek okuma hevesimi artırdı.
Felsefi alt metin ve akıcı bir kurgu ile çok severek, düşünerek okuduğum bir kitap oldu. Tavsiye isteyenlere gönül rahatlığı ile önerebilirim..
Konuşmanın İmkansızlığı Üzerine Bir Diyalog kitabındaki ana fikri anımsattı. Sevdiğim bir kitabı sevmiş olduğum bu kitapta görmek okuma hevesimi artırdı.
Felsefi alt metin ve akıcı bir kurgu ile çok severek, düşünerek okuduğum bir kitap oldu. Tavsiye isteyenlere gönül rahatlığı ile önerebilirim..Yoksulluğun Dile Geldiği Kitap
Yoksulluğa alışmış Christine'nin zengin teyzesinin yanına gitmesiyle yaşadığı sarhoşlukla başlıyor kitap, daha sonra gelişen olayları karakterin coşkusuyla ters orantılı bir coşkuyla okudum. O sevinçliyken ben sıkıldım, o umutsuzken ben canlandım. Hayatı olumsuz yönlerinden ele alan, onu yaşayan karakterleri daha doğrusu kurguları okumayı hep daha çok sevmişimdir. Christine'nin zenginlik sarhoşluğu yaşadığı kısımlardan çok umutsuz ve ne kadar zıt olsa da isyankar olduğu kısımları okumak daha çok sevindirdi beni. Karakterlerdeki isyan duygusunu, hayatın onlara vermediğini, devletin onların elinden çaldığı yaşamın ne olduğunu bildiklerini okumak içimdeki isyan duygusunu körüklüyor. Christine'nin ayılma günlerini okumak ne kadar zevk verse de bir süre sonra monotonlaştı- derken tramvayda biriyle tanıştık. Unutamayacağım bir karakter oldu Ferdinand. Onun düşüncelerini uzun uzadıya okumak, sefaletini dile getirişindeki siniri hissetmek.. Günümüz başarılı ama olanağı olmayan insanları hatırlattı bana. Hatırlatmak değil aslında direkt o insanlardı Ferdinand. Spoiler olur mu emin değilim ama umutsuzluktan intikama dönüşen sonu gerçekten çok beğendim.
Kitabın dili akıcı, anlaşılması kolay. Başlarda Zweig yazmamıştır bunu, çevirmen kötü çevirdi herhalde diye düşünmüştüm ama sadece kurgunun basitliğiymiş. Sonrasında diyaloglar ve olay anlatımı çok zevkli hale geldi. Okunmasını kesinlikle önereceğim bir kitap değil ama eğer bu tarz yoksulluk, statü farklılığı, vb. kurgular okumayı seviyorsanız okunabilir. Hatta 
Aspidistra ve 
Açlık kitaplarını da okuyabilirsiniz.
Aspidistra ve Açlık kitaplarını da okuyabilirsiniz.Oldukça akıcı bir dili olan 'Utanç' kitapta bir çok şekilde karşımıza çıkıyor. Taciz, tecavüz, hayvanlara yapılan iyi niyetli (!) zulümler.. Olaylar bunlarken kitabı okurken sakin kalmam mümkün olmadı. Gerçekten beni sorgulamaya iten, iki taraflı düşünmeme yardımcı olan bir kitaptı.
Okuduğum için oldukça memnunum, yazarın diğer kitaplarını da kesinlikle inceleyip okumayı düşünüyorum.
Reklam