En çok da o adamlar yok. Güzel adamlardı, atları da yoktu ama gittiler.
Susmayı, dinlemeyi, söylemeyi, muhabbeti, nezaketi, dinini, geleneğini, haddini bilen o adamlar...
Beklenen
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar?