Bengisu Turan
@Bengisuturan
Öğretmen
Lisans
11 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
José Saramago'nun kaleme aldığı Körlük, beyaz körlük olarak geçen bulaşıcı bir hastalığı ve o hastalığa yakalanmış insanların hastalık sürecinde yaşamış olduklarını konu olan distopik türden bir kitap. İlk başladığımda kitabı uzun bir süre okumakta zorlandığımı söyleyerek incelememe başlamak istiyorum. İlk sayfalarından itibaren beni yakaladı yalanını atmak istemiyorum. Zannediyorum ki kitabi okuyup benimle aynı fikirde olacak olan okurlar da vardır elbet. Kitap İlk 150 sayfada çok ağır ilerliyor. Belki bu ağırlığın sebebi henüz pandemiden çıkmış olmamızın verdiği ruh hali de olabilir. Ancak merak etmeyin sonrası bir çırpıda okunuyor
Kitabımıza dönecek olursak kitap benim için iki bölümden oluşuyor uzun sürede zorlanarak okuduğum ilk 150 sayfa ve sonrasında tek nefeste, kah insanların ne denli cirkinlesebilecegi gerçeği ile sarsılarak, kah acıyarak, kah üzülerek veyahut dehşete düşerek okuduğum 150-200 sayfa. Kısaca körlerle dolu bir odada gören tek kişi sizmişsiniz gibi bir hisle kapattım kitabın kapağını.
Kitapta dikkatimi çeken detaylardan birisi hiçbir karakterin bir isminin olmaması oldu. Zira o karakterler hepimizi temsilen oradalardı.Siyah gözlüklü kız bizdik aslında, doktor da. Hırsız da bizdik, İlk hasta da. İsimler okuyana göre şekillenecekti. Çünkü körlük virüsü belki bizim de damarlarımızda dolaşıyordu, ya da çok yakındık kör olmaya. Bir mekan da yoktu akıl hastanesinden başka. Bu salgın hangi ülkede yaşanıyordu? Hangi şehirde? Ya da bu dünyada mı? Aslında cevabı basitti; insanoğlu neredeyse tam olarak orada. Her yerde. Her ülkede ve her kıtada. Tarih ise 1950, 1870, 2022 ya da m.ö 600. İnsanlığın başlangıcından bu yana. Hırs, cehalet, kin,nefret, sınıf ayrımı ve sömürgenin ve insanlığın elini değip cirkinlestirdigi, insanlığı çirkinleştiren her yerde ve
Reklam
Bengisu Turan
, bir kitap okuduPuan vermedi·80 syf.·
25 saatte okudu
·Okunma: 04 Şubat 2024 00:00
·2024 5. kitabı
Kitap küçük bir çocuğun gördüğü korkunç rüyalar ile başlıyor. Ancak buradaki korkunç olan şey canavarlar, hayaletler, ruhlar değil. Vahşi doğanın ta kendisi. Küçücük bir çocuğun rüyasında kendini bir primat bedeninde farklı farklı hayvanlarla, vahşi doğayla, kızılgözle, ve ateş adamlarla mücadele ederken gördüğünü düşündüğümüzde ne denli büyük kabuslar olduğunu da anlayabiliriz. Anlatıcımız ancak büyüyüp evrim teorisini öğrenince yıllarca gördüğü rüyalar bir anlam kazanıyor kafasında. Kendisine büyük büyük büyük primat dedesinden yadigar kalan anılarını tekrar ediyor aslında uyku aleminde.
Bir belgesel havasında sıkmayan bir dille yazılmış bu kitap okuyucuyu Genç dünyaya alıp götürüyor . Yazar evrim teorisini bilimsel ve süslü cümlelerle değil hikayelestirerek okuyucuya aktarmış. Ayrıca yazıldığı dönemde evrim teorisi halen tartışmalı ve hatta kilise tarafindan lanetlenen çokca da elestirilen bir teori olmasına rağmen böyle bir hikaye yazmak da Jack London'a yakışırdı.
Belirtmem gerekir ki kitap yalnızca bir primatın başından gecen maceraları anlatmıyor. Aynı zamanda insanın "medenileştikçe" en yırtıcı hayvandan bile daha vahşi bir hale dönmesi olgusunu ele alıyor ve bu noktada modern insana dair eleştirileri de içinde barındırıyor. Öyle ki aslanlara, kaplanlara, timsahlara ve nice yırtıcı hayvana karşı türünü korumayı başarmış Homo Habilis kendi torunlarına Ateş adamlara yenik düşüyor.
"Kısacası, zihinsel çaba ve azmimiz bilgiye dayanıyorsa karşılığını alırız. Ancak çaba ve azmimiz cehalete dayanıyorsa sonuç da olumsuz olur....
Yani insan ruhuna rehberlik eden şey bilgi olduğunda zihinsel yetilerimiz bize fayda sağlar. Eğer rehberliği cehalet devralırsa, aynı yetilerimiz bize zarar verir hâle gelir."
Reklam