Beril
@Berrill
Anlatılan olaya dalmışken paragraf sonunda ve bir anda ölümüne geçilmesinden çok etkilendim. (Spoiler değil fakat bir alıntı yapıyorum.)
"Günün birinde, suyun üstündeki dallarda cambazlık yaparken, saatim ırmağa düştü. Yıllar sonra, kurak bir yazda, ırmak alçalınca, deden buldu onu. Çalışmaya başladı. Sen öleli iki yıl olmuştu." Bu şekilde yazımın tekrarlanması ve her seferinde tam unutup dalarken tekrar hatırlamak, aynı şekilde hissetmek beklemediğim bir şeydi. Daha başında sadece bu sebeple bile çok beğendim.
Kitapta ilerledikçe yazarın arkadaşına yazdığı yazılar değil de kendini arkadaşıymış gibi dışarıdan anlattığı yazılar olduğunu düşündüm. Bu kadar ayrıntıyı bileceği kadar yakın olmadıklarından kendini ya da hayali bir kişiyi anlatıyor olabilir. İnce ve akıcı olduğu için tavsiye ediyorum.
(Spoiler!
İkinci el mağazasından aldığı ayakkabının ayağına tam olması, partide bir kadının ayakkabıyı tanıması ve sahibiyle aynı sona sahip olmaları, sayfa sonunda bir anda çocuksuz öldün vb bölümler en etkilendiğim yerleriydi.)
"Seni düşündüğümde acı çekmiyorum. Özlemiyorum seni. Anılarımdaki varlığın ortak yaşamımızda olduğundan çok daha güçlü. Hala yaşıyor olsaydın, belki bir yabancıya dönüşmüştün."
"Ölümünün acısını arkanda bıraktıkların tek başlarına katlanacaklar. İntiharın bu bencil yanından hoşlanmıyordun. Ama tartınca, ölümün dinginliği yaşamının acı dolu çalkantılarına üstün geldi."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Genç bir kızın çocukluktan yetişkinliğe geçerken ikisi arasında savrulmasını, iç dünyasını konu ediniyor. Kitap baştan sona kadar kızın kafasındaki düşüncelerinden, kendi kendine konuşmasından ibaret. Olaylar ve kişiler kendi tarafından aktarılıyor. Karakter çok ani duygu ve düşünce değişiklikleri yaşıyor. Karakterin bu değişimi ve değişim dahil kalan günlük sorgulamalarını tatlı buldum. Ne kadar akıllı ve sorumlu bir kız olsa da hala çocuksu bir yanı bulunması ve dar bir bakış açısına sahip olması kendi ergenliğimi hatırlattı. Aslında yanında kendisi olabileceği biri bile olsaydı bu kadar sancılı günler geçirmezdi. Hissettiği eksiklik buydu. Yine genelde çocukların yaptığı gibi yetişkinlerin davranışlarında kendisini sorumlu görüyor, kendisini kötü nitelendiriyor. Kendisini düzeltilecek şey olarak görüyor. Aynı zamanda bazen yetişkinler gibi acımasızca yargılıyor, insanlara karşı kötü duygular besliyor. Bu sefer yine kendinden memnun olmuyor. Kafası çok karışık ve belirsizlik onu rahatsız ediyor.
Dazai'ye gelirsem kadınları anlamak istediğini, denediğini ama yanlış anladığını düşünüyorum. Bunu başarabilen erkek yazarlar var, Dazai bunlardan biri değil. Yine de ergenlik evrensel ve zamansız bir sorun olmalı ki bunu başka cinsiyette de çok iyi yansıttı.
Spoiler!!
.
Okurken yazarın intiharı kafamda döndüğü için kızın değişken tavırlarından dolayı bir anda intihar etmesini bekledim ama böyle olmaması beni çok memnun etti. Sonunda çirkin köpeğe kötü davrandığı için pişman olması, yarın sevmeyi düşünmesi beni etkiledi. Açıkçası bu ayrıntıyı kızdan beklemiyordum. Sonrasında ise tümüyle düşündüğümde aslında sonun tahmin edilebilir olduğunu gördüm, biraz fevri çıkışları beni negatif bakmaya itmiş olabilir. Nihayetinde küçük bir kız yanlış davranışlar çok normaldi, bense bunu
Kadın-ErkekHayata Dair
Kitabı zamanına ve amacına göre değerlendirdiğimde meraklılarına öneriyorum. Fakat günümüzde yazılmış bir kitap olsaydı zaman kaybı, okuyacak daha güzel kitaplar var derdim. Sık sık tekrarların olmasının amacı olduğunu farkındayım ama beni çok sıktı. En iyi yanı ise erkek gözüyle kadın tarafından yazılmış olsa da erkekleri çok iyi yansıttığını düşünüyorum. 3 farklı erkek karakterin olması ve sonuna kadar karakterterlerin tutarlı olmasını sevdim. Okumadan önce çok beklentim olduğu ve oluşan sorularıma cevap alamadığım, yer yer gereksiz uzun geldiği için puanı düşük verdim.
ÖlümHayat ve İnsan
5 hikayeden oluşan kitap, her hikayede farklı birinin ölümünü ve çevresinin tepkilerini anlatıyor. Çeşitli sınıflardan ve yaşlardan insanlar çok iyi gözlemlerle aktarılıyor. Özellikle mezarlıkların betimlemelerini ve aralarındaki farkların bana düşündürdüklerini beğendim.
Japon KültürüJapon Edebiyatı
Nedenini bilmediğim şekilde içimi huzurla doldurduğundan 10 puan verdiğim bir kitap oldu. Gerçekten yazar fazladan ya da farklı bir şey yapmasa da anlatımı çok samimi geldi. Sanki karşılıklı oturmuş güzel bir kahve eşliğinde sohbet ediyormuşum gibi hissettim okurken. Hatta ses tonu çok rahatlatıcı, insanın içini gülümsemesiyle huzurla dolduran, bakışlarıyla kucaklayan biri karşımda anlatıyordu olayları sanki. Açıkçası net bir hayal değil sadece verdiği his buydu. Nedense huzurla okudum ve hemen bitiverdi. Normal bir olayı anlatmasına rağmen ilgimi sürdürebildi. Çok akıcı ve o zamanın Japon kültürüne dair ayrıntılarla dolu bir kitap.