Rezan
@Bezmikitap
Düşünmek, ruhun akıl yoluyla nefes alıp vermesidir
#Freepalestine
Uzun zamandır okumayı çok istediğim bir esere başlamamın sevinciAlıntı
Var olmak, düşünmek ve hareket etmek demektir.Vakıa hayvanlar da hareket ediyorlar. Lâkin onların hareketleri şuurlu değildir; alelâde yer değiştirmeden, kımıldanmadan ibarettir. Yalnız insana mahsus olan hareket (action) ise kendi kendisini ve başka varlıkları değiştirmek demektir. Bununla insanın hareketleri hür oluş vasfını kazanıyor.
Allah insanı kulluk için yaratmıştır. Kulluk ise bir denenme sürecinin genel adıdır. Denenme ise mutlak bir cebir altında gerçekleşmesi halinde imtihan olma özelliğini kaybeder. Kur’an’ın bütününden de anlıyoruz ki Allah insandan kendi cüzî ve hür iradesiyle şerden uzak durmasını ve hayra yönelmesini talep etmektedir.
Beni YakışınaŞiir
O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı?
Sahile vurdu kalbim,su yandı,kum da yandı.
Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum,
Ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı.
Yurdundan mahrum edip dolaştırdın cem gibi.
Ruhumla söndü alev,sonra ruhum da yandı.
Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut.
Bülbülün küllerine konan puhum da yandı.
Böylesi bir yangını görmedi Nemrut bile.
Kaktüsün gölgesinde nazlı âhım da yandı.
Âhımdır zannederdim en belalı kıvılcım,
Kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı.
Bir damla su ver bana ey çöl! Bari sen küsme.
Kalmadı hiçbir şeyim bak,günahım da yandı.
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme.
Ülkem yıkıldı heyhat!
Ordugâhım da yandı.
Köleleri her akşam duman kıldı gözlerin,
Başıma tâc ettiğim padişahım da yandı.
İlk defa böylesine tutuştu gökkuşağı.
Renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı.
O’ndan başka ne varsa yandı,
Yandık sen ve ben.
O’nu göreyim diye,kıblegâhım da yandı.
Nurullah Genç
Nurullah GençGazâli kalbin konumunu şöyle izah etmektedir: “Kalp adeta birçok kapıları olan ve bu kapılardan içeri çeşitli haller dökülen bir kubbe, her taraftan oklar yağdırılan bir hedef, çeşitli şekil ve suretleri içine alan bir ayna veya farklı kaynaklardan içine su akan bir havuz gibidir.”
Her bütün; kendisini inşa eden küçük ve etkili parçacıklardan (iyi ve kötü amellerden) oluşur. İman ve itaat kalpte arttıkça kalp nurlanır; inkâr ve isyanın artması halinde ise kalp katılaşır ve simsiyah kesilir.