Kucucuk bir parcasini olusturdugun tözün butunlugunu düsün; sana kisacik, uçucu bir parcaciginin ayrildigi tum zamanin butunlugunu, icinde ne kadarcık bir parçasını oluşturduğun yazgıyı düşün.
'Benim dusledigim erkek, icimdeki ona bagimli olmayan kadini seven erkek olacaktir.' -'Peki siz onda neyi seveceksiniz?' -'Bu tur bir aski.' Yine omuzlarini kaldirdi; sonra ansizin dilini cikardi.
Boylece herkes kendi tarzinda gundelik hayati surdurur, dusunerek ve dusunmeden; her sey olagan seyrinde gidiyor gibi gorunur, her seyin tehlikede oldugu olaganustu zamanlarda da, insanların sanki hicbir şey olmuyormus gibi oylesine yasayip gitmesi gibi.