『Ʉ₦ØⱤ₮ⱧØĐØӾ∇7』
@Bookstagirl
∇7
Algology Nurse/ Workplace Nurse
Modena/Italy
5 Şubat
7 kütüphaneci puanı
1060 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Bir şeyi acı verici yapan genelde gerçek olmasıdır
Ray Dalio dünyanın en büyük yatırım şirketlerinden biri olan Bridgewater’ın kurucusudur. Ray Dalio kitabında sadece nasıl başarılı olduğunu değil, başarıya giderken oluşturduğu düşünce sistemini anlatıyor. Kitap genel olarak üç bölüm gibi ilerliyor: önce kendi hayatındaki yükselişleri ve yaptığı büyük hataları anlatıyor, sonra insanların hayatlarında kullanabileceği “ilkelerden”, son bölümdeyse iş dünyası ve ekip yönetimiyle ilgili düşüncelerinden bahsediyor. Ama bence kitabı farklı yapan şey, Ray Dalio’nun olaylara oldukça sistemli ve bazen radikal denebilecek kadar bir mantıkla yaklaşması. Ona göre insanların gelişmesini engelleyen en büyük şey ego ve gerçeklerden kaçmak.. Bu yüzden kitap boyunca sürekli hatalarla yüzleşmek, eleştiriye açık olmak ve duygusal değil mantıklı kararlar verebilmek üzerinde duruyor. Özellikle <<Acı + düşünme = gelişim>> sözü kitabın ana fikrini çok iyi yansıtıyor çünkü Dalio başarının, yapılan hataları analiz ederek geldiğini savunuyor. Benim en beğendiğim nokta, kendi başarısızlıklarını saklamadan anlatması ve başarıyı sadece motivasyonla değil bir sistem kurarak açıklamasıydı. Beğenmediğim tarafı ise bazı fikirlerin fazla tekrar edilmesiydi.. Buna rağmen kitap özellikle iş hayatına atılmak isteyenler, liderlik konusunda kendini geliştirmek isteyenler, yatırım ve karar alma süreçlerine ilgi duyanlar ya da başarılı insanların nasıl düşündüğünü merak eden kişiler için gerçekten okunmaya değer bir kitap...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
𝔾𝕖𝕣𝕔̧𝕖𝕜𝕝𝕚𝕜 𝕕𝕖𝕟𝕖𝕟 𝕤𝕖𝕟𝕗𝕠𝕟𝕚𝕕𝕖 𝗻𝗼𝘁𝗮 𝕠𝕝𝕞𝕒𝕝ı𝕤ı𝕟...
Her şey kendimizle olan ilişkiyle başlasa da çoğumuz bunun farkına varmıyoruz. Daha ziyade dış çevremizle ilişkilerimizi düzeltmekle işe başlıyoruz. Ve bunu yaparken de kendi benliğimizi -asıl bizi- bir maske altında saklayarak sosyal çevremizde kabul görülmeye çalışıyoruz.
𝐀𝐲𝐫𝛊𝐥𝛊𝐤 𝐯𝐞 𝐭𝐞𝐬𝐥𝐢𝐦𝐢𝐲𝐞𝐭 𝐚𝐫𝐚𝐬𝛊𝐧𝐝𝐚𝐤𝐢 𝐝𝐚𝐧𝐬 𝐛𝐢𝐳𝐞 𝐛𝐢𝐥𝐢𝐧𝐜̧𝐥𝐢𝐥𝐢𝐠̆𝐢𝐧 𝐭𝐮̈𝐦 𝐲𝐞𝐥𝐩𝐚𝐳𝐞𝐬𝐢𝐧𝐢 𝐬𝐮𝐧𝐚𝐫.
Aşk hayatında da diğer ilişkilerde de hep bir beklenti, terk edilme korkuları, değersizlik hisleriyle ilişki kurmaya çalışıyoruz. Belki de kendimizi sevmeden. Aynada karşımızda gördüğümüz aslında kim bilmeden... Yanılgılarla herkesin bize anlattığı kişi miyiz yoksa aslında içimizde herkese göstermediğimiz maskenin altındaki biz daha farklı biri miyiz? Bu kişiyi ne kadar tanıyoruz?
Korkularını, geçmişteki eksikliklerini, neyi sevip aslında sevmediğini, zaaflarını, nefret ettiklerini... Bunların ne kadarı maske altında gizli?
Gerçekte ne kadar kendimiziz ve ne kadar kendimiz değiliz?..
Hepimiz daha doğduktan sonra yara almaya başlarız. Ailemizden ilgisizlikten, değersizlikten, terk edilme korkularımızdan, genetikten bile... İçimizde yaralı bir çocuk yaşıyor. Korkularımız tetiklendiğinde savunmaya geçen,kırılan hâlâ o küçük çocuk...
İlişkilerimizde çocukluğumuzda alamadığımız çoğu duyguyu başkasından almayı umma yanılgısına düşüyoruz.
𝐈̇𝐜̧𝐢𝐦𝐢𝐳𝐝𝐞 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐦𝐢𝐳𝐢 𝐭𝐚𝐧𝛊𝐦𝐚 𝐚𝐫𝐳𝐮𝐬𝐮 𝐝𝐮𝐲𝐠𝐮𝐥𝐚𝐫𝐝𝐚𝐧 𝐝𝐚𝐡𝐚 𝐤𝐮𝐯𝐯𝐞𝐭𝐥𝐢𝐝𝐢𝐫.
Bu kitapta öğreneceklerimiz;
• İlişkide bağımlı ve antibağımlı
• İçimizdeki yaralı çocuğun keşfi
• Kendimizi, korkularımızı keşfetme
• Aşk hakkında yanılgılarımız
• Kendimizde hak gördüklerimiz ve tepkisellik
• Anda kalmaktan neden kaçıyoruz?
• Korku maskesi altında hangi alışkanlıklara sığınıyoruz?
• Tek başınalık nedir ne değildir
• Daha sağlıklı ve kalıcı ilişkiler nasıl
Acı çekmek bir tercih meselesidirKişisel gelişim - Edebiyat
Hayatta her birimiz bir şeyleri başarmak için mücadele içindeyiz. Ya buna katlanır devam edersin ya da pes edersin. Yazarın da söylediği gibi 𝐚𝐜𝛊 𝐜̧𝐞𝐤𝐦𝐞𝐤 𝐛𝐢𝐫 𝐭𝐞𝐫𝐜𝐢𝐡 𝐦𝐞𝐬𝐞𝐥𝐞𝐬𝐢𝐝𝐢𝐫.
1980'lerden bu yana egzersiz sloganı olarak kullanılan "ℕ𝕠 𝕡𝕒𝕚𝕟, 𝕟𝕠 𝕘𝕒𝕚𝕟." mottosunu sadece egzersizde değil aynı zamanda hayatta başarıyı yakalamak istiyorsanız her konuda bunu uygulayabilirsiniz. Kendinizi zorlamadan acıyı, mücadeleyi seçmeden bir şey elde edemezsiniz. Hedeflerinizi ciddiye alıp çok profesyonel yaklaşmanız gerekmektedir. İşte bu noktada yazarın tam olarak yaptığı budur. Tek farkı severek yapmasıdır. Sevmediğiniz, keyif almadığınız bir şeyi rutininize uzun süre dahil edemezsiniz.
Yazar koşmaya başlamadan önce üniversiteden sonra caz bar tarzı bir yer işletmeye başlar. Sabahtan gece yarılarına kadar çalışıyor bir de üstüne o yorgunlukla yılmadan1-1.5 saat yazma eylemini sürdürmeye çalışıyordu. Ama eserlerinde tam odaklı bir yazma olmadığı kanısındaydı. Tam bu noktada yazarlığı profesyonel boyuta taşımak için barı tüm haklarıyla devretmeyi düşündü ve uyguladı. Çünkü onun karakterinde tek işe odaklanıp sınırlarını zorlamak vardır. Bu yüzden kırsal bir alana taşındı. Normalde bar işletirken geç saatlerde uyanıp yatma alışkanlığı kazandığı yaşam döngüsünü kökten değiştirip eşinin de bunu desteklemesiyle her gün 22.00'dan önce uyuma ve 05.00'ten önce uyanma rutinini hayatına ekler ve bunun sonucunda gece hayatı bitse de insan ilişkilerinde gerileme yaşasa da bundan memnundur çünkü insanın zamanını düzenleyip neye odaklanacağını seçmesi insanın bir şeyleri başarabilmesi için bir hayat koşuludur. Zaman bize verilmiş sınırlı ve geri dönüşü olmayan bir hediyedir. Kullanmazsan geçip gider ve tekrar eline alman mümkün değildir. Yazar bu rutini hayatına koymasıyla zamanı daha verimli
☆Hepimiz aynı teknenin farklı zamanlarda sarılmış yumaklarıyız☆
Cengiz Aytmatov 1928 yılında Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'e bağlı Talas Vadisi'nde yer alan Şeker Köyü'nde doğmuştur. Babası Törekul Aytmatov, annesi Nagima Hamzayevna Aytmatova'dır. Memur olan babası 1937 yılında Stalin'in temizlik harekâtında öldürülen kurbanlar arasındadır. Annesi çeşitli memuriyetlerde bulunmuş ve dört çocuğunu kendi başına büyütmek durumunda kalmıştır. İlkokula kendi köyünde giden Cengiz Aytmatov, babaannesi Ayıkman Hanım'dan dinlediği ninniler, masallar, ve efsanelerle yetişmiştir. 
Toprak Ana kitabını anne ve babasına atfetmiştir.
Kırgızistan'ın bir köyünde yaşayan ve tarımla uğraşan bir ailenin savaş yüzünden parçalanması, anne Tolgonay'ın 3 oğlunu ve eşini askere göndermek zorunda kalmasıyla orduya destek için köylüyle beraberce çabalamaları, acıları ve hayata tutunma çabasını toprak ana ile diyalog şeklinde mazi olan fakat acısı hâlâ hissedilen kayıpları olayları anlatmaktadır.
"𝑯𝒂𝒚𝒂𝒕 𝒃𝒊𝒛𝒊𝒎 𝒉𝒆𝒑𝒊𝒎𝒊𝒛𝒊 𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒕𝒆𝒌𝒏𝒆𝒅𝒆 𝒚𝒐𝒈̆𝒖𝒓𝒎𝒖𝒔̧, 𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒚𝒖𝒎𝒂𝒈̆𝒂 𝒔𝒂𝒓𝒎𝜾𝒔̧𝒕𝜾𝒓. 𝑨𝒎𝒂 𝒚𝒊𝒏𝒆 𝒅𝒆 𝒃𝒖 𝒐𝒍𝒂𝒚𝒍𝒂𝒓𝜾 𝒂𝒏𝒍𝒂𝒎𝒂𝒌 𝒊𝒄̧𝒊𝒏 𝒐 𝒐𝒍𝒂𝒚𝒍𝒂𝒓𝜾𝒏 𝒊𝒄̧𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒚𝒂𝒔̧𝒂𝒎𝜾𝒔̧ 𝒐𝒍𝒎𝒂𝒌 𝒗𝒆 𝒐𝒏𝒍𝒂𝒓𝜾 𝒓𝒖𝒉𝒖𝒏𝒅𝒂 𝒅𝒖𝒚𝒎𝒂𝒌 𝒈𝒆𝒓𝒆𝒌."
Yazarın bu kitabı olayların acı ruhunu tam yansıtmıştır. Ufacık bir gözyaşı damlası bunun ispatıdır. Belki savaş zamanında yaşamadık ama yaşanılan acıyı anlamak ve zamanı yaşanılanların zamanına göre değerlendirebilmek için insanın tarihini bilmesi ve ders çıkarması gerektiğine ve milli birlik beraberlikle çalışarak bunları aşacağımıza inanıyorum.
Hayattan mutsuz oluyoruz ama bazı şeylerin kıymetini varken bilmiyoruz. Eğer şuan güvende ve huzurla özgürce yaşayabiliyorsak bunu savaşlarda bizim için canlarını veren şehitlerimize ve Atatürk'e borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Bunun bilinciyle her nefeste sorumluyuz. Yaptıklarımıza yapacaklarımıza katkı sağlaması dileğimle okuyacak olanlara keyifli okumalarEdebiyat
Cengiz Aytmatov 1928 yılında Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'e bağlı Talas Vadisi'nde yer alan Şeker Köyü'nde doğmuştur. Babası Törekul Aytmatov, annesi Nagima Hamzayevna Aytmatova'dır. Memur olan babası 1937 yılında Stalin'in temizlik harekâtında öldürülen kurbanlar arasındadır. Annesi çeşitli memuriyetlerde bulunmuş ve dört çocuğunu kendi başına büyütmek durumunda kalmıştır. İlkokula kendi köyünde giden Cengiz Aytmatov, babaannesi Ayıkman Hanım'dan dinlediği ninniler, masallar, ve efsanelerle yetişmiştir. Toprak Ana kitabını anne ve babasına atfetmiştir.
Kırgızistan'ın bir köyünde yaşayan ve tarımla uğraşan bir ailenin savaş yüzünden parçalanması, anne Tolgonay'ın 3 oğlunu ve eşini askere göndermek zorunda kalmasıyla orduya destek için köylüyle beraberce çabalamaları, acıları ve hayata tutunma çabasını toprak ana ile diyalog şeklinde mazi olan fakat acısı hâlâ hissedilen kayıpları olayları anlatmaktadır.
"𝑯𝒂𝒚𝒂𝒕 𝒃𝒊𝒛𝒊𝒎 𝒉𝒆𝒑𝒊𝒎𝒊𝒛𝒊 𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒕𝒆𝒌𝒏𝒆𝒅𝒆 𝒚𝒐𝒈̆𝒖𝒓𝒎𝒖𝒔̧, 𝒂𝒚𝒏𝜾 𝒚𝒖𝒎𝒂𝒈̆𝒂 𝒔𝒂𝒓𝒎𝜾𝒔̧𝒕𝜾𝒓. 𝑨𝒎𝒂 𝒚𝒊𝒏𝒆 𝒅𝒆 𝒃𝒖 𝒐𝒍𝒂𝒚𝒍𝒂𝒓𝜾 𝒂𝒏𝒍𝒂𝒎𝒂𝒌 𝒊𝒄̧𝒊𝒏 𝒐 𝒐𝒍𝒂𝒚𝒍𝒂𝒓𝜾𝒏 𝒊𝒄̧𝒊𝒏𝒅𝒆 𝒚𝒂𝒔̧𝒂𝒎𝜾𝒔̧ 𝒐𝒍𝒎𝒂𝒌 𝒗𝒆 𝒐𝒏𝒍𝒂𝒓𝜾 𝒓𝒖𝒉𝒖𝒏𝒅𝒂 𝒅𝒖𝒚𝒎𝒂𝒌 𝒈𝒆𝒓𝒆𝒌."
Yazarın bu kitabı olayların acı ruhunu tam yansıtmıştır. Ufacık bir gözyaşı damlası bunun ispatıdır. Belki savaş zamanında yaşamadık ama yaşanılan acıyı anlamak ve zamanı yaşanılanların zamanına göre değerlendirebilmek için insanın tarihini bilmesi ve ders çıkarması gerektiğine ve milli birlik beraberlikle çalışarak bunları aşacağımıza inanıyorum.
Hayattan mutsuz oluyoruz ama bazı şeylerin kıymetini varken bilmiyoruz. Eğer şuan güvende ve huzurla özgürce yaşayabiliyorsak bunu savaşlarda bizim için canlarını veren şehitlerimize ve Atatürk'e borçlu olduğumuzu düşünüyorum. Bunun bilinciyle her nefeste sorumluyuz. Yaptıklarımıza yapacaklarımıza katkı sağlaması dileğimle okuyacak olanlara keyifli okumalarKitap biraz zorlayıcıydı fakat okudukça, odaklandıkça kolaylaştı.
İçeriğinden bahsetmek gerekirse;uyku, istek-arzu rüya ilişkisi, rüyaların nelerden, hangi olaylardan meydana geldiği, nasıl simgelendiği, kullandığımız dildeki kelimelerin eş çağrışımlarıyla nasıl bilinçte sansürlendiği hangi sansürlemelerin hangi gizli düşünceleri yansıttığı, bebeklikte görüp hatırlamadığımız kişilerin yetişkin rüyalarında var olmaları, istek ve arzuların aile ilişkileri içerisindeki durumun rüyalara nasıl yansıdığı, örnek rüyalar ve rüyalardaki simgelerin, aslen gizli düşüncelerin nasıl saklandığı psikanaliz açıklama ve önerileriyle sunulmuş.
Ve her dildeki psikanaliz farklılık göstereceğini söylemiştir. Kitapta dil Almanca olarak bakılmış. Okurken sıkılabilirsiniz.
Benim Freud ile tanışma kitabım olduğu için sadece bu kitapla yorumlarım sınırlı kalacaktır. Okuma amacım 
Düşlerin Yorumu 1 kitabına başlangıç olması açısından başladım. Benim beklentimi karşıladı. Buna başlangıç açısından bana fayda sağladığını söyleyebilirim.
Düşlerin Yorumu 1 kitabına başlangıç olması açısından başladım. Benim beklentimi karşıladı. Buna başlangıç açısından bana fayda sağladığını söyleyebilirim.