"Şimdi aramızda noksan olan seyin ne olduğunu biliyorum!" dedi. "Bu eksik sana değil, bana ait... Bende inanmak noksanmış...Beni bu kadar çok sevdiğine bit türlü inanmadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum...Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar...Ama şimdi inanıyorum...Sen beni inandırdın...Seni seviyorum...Deli gibi değil,gayet aklı başında olarak seviyorum...Seni istiyorum..."
"İç çekişlerin buğusuyla yükselen bir dumandır sevgi. Ansızın kayboluverdiğinde parlak bir ışık kalır aşıkların gönlünde. Zihni gama sürüklediğinde bu ışık, olur gözyaşıyla beslenen bir deniz. Bundan başka nedir ki sevgi? En akıllıcasından bir delilik, soluksuz bırakan bir acı, bir hoşluk ölümden koruyup kurtaran."