Başkalarından yakınmak, birinin sana haksızlık ettiğini, seni anlamadığını, yanlış anladığını, incittiğini, görmezden geldiğini, tanımadığını, yok yere suçladığını, daha neler neler söylemek istiyorsun. Bunun ne kadar boş olduğunu, kibrinin nasıl da gülünesi, sonrasızca boş olduğunu görmüyor musun?
Çektiğin eziyet bitmedi diye mi yakınıyorsun?
Sana söyleyeyim; daha yeni başladı. Ne sabrın ne ciddiyetin var.
Yalnızca zevkin söz konusu olduğunda sabrını yüceltiyorsun. Çektiğin eziyeti iki katına çıkarayım da sabrı öğren.
"İnsan bir geçittir, tanrıların, iblislerin ve ruhların dış dünyasından iç dünyaya, büyükten küçük dünyaya geçilir oradan. Küçük ve boşadır insan, şimdiden ardınızdadır ve kendinizi bir kez daha sonsuz uzayda, daha küçük ya da iç sonsuzlukta bulursunuz.
"Ölçülemez bir uzaklıkta, dorukta yalnız bir yıldız durur.
"O bu tek insanın tek Tanrısıdır, bu onun dünyası, Pleroması, tanrısallığıdır.
"Bu dünyada insan Abraksastır, kendi dünyasının yaratıcısı ve yok edicisidir.