Çiğdem aydın
@Bynpapatya
Şu anda okuduğu kitap
9/10
Beğendi
·2017 53. kitabı
Spoiler olabilir siz yine de bir okuyun da gelin.
Yine Stefan Zweig yine tek atımlık ama sindirmesi zor,düşünce bağırsağında emilmesi daha da zor bir başyapıt. Ama dikkat çekilmesi gereken nokta bu kitabın aslında Zweig'in kaleminden çıkmamış olduğudur. Ayrıntılı bilgiyi inceleme altındaki yorumda vereceğim. :)
Bir an için çok çok aç olduğunuzu düşünün, yıllardır bir şeyler tüketmişsiniz ama hiçbir şey yememişsiniz, arayış içindesiniz ve sonra çok lezzetli ama küçücük bir tatlı(hadi baklava olsun) atmışsınız ağzınıza, bitmesin diye hareketsiz bekliyorsunuz ama eriyor, tükeniyor sonunda. İşte kitap bitince uzun zamandır hissetmediğim bu hissi tattım tekrardan. İşte dedim, incelemeye değer bir kitap.
Hepimiz hayatımızın bir döneminde bir tükenmişliğe doğru ilerleriz, yaşamın anlamsızlığı bir yana bizim yüklediğimiz, gerçek olmasını umduğumuz, hayat dağına tırmanırken kullandığımız kamamız olan anlamımız elimizden kayıp terk eder bizleri.
Duygusal bir donukluk sendromuna tutuluruz, bazısı için her şeyi yapacak parasının olmasıdır sebep; bazısı içinse hiçbir şeye sahip olamamanın acısıdır. İntihar düşüncesi de geçer zihnimizden, sanki varlığını yok olarak kanıtlamak mümkünmüş gibi.
İşte bunun son bulduğu, zamandaki bir kopma noktası vardır, Zweig buna olağanüstü bir gece demiş. Hepimizin böyle bir gecesi vardır (ya da olacaktır) kim bilir. O andan sonra başka biri oluruz,hayatımızın geri kalanında o gecenin izini taşırız. Eğer o bilet ayağımızın dibine düşmese o gece belki de hiç gerçekleşmeyecekken, kaderimiz üzerindeki etkimizin bir yanılsamadan ibaret olduğu daha iyi nasıl suratımıza çarpılabilir ki?
Yalnızlığın insan ruhunda uyandırdığı dalgalanmaları bu kadar güzel ortaya koymak, betimlemeler ve karakter analizlerindeki derinlik kendisinin bir Freud hayranı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Efendi ile Uşağı, Ana karakterler Kilise Yönetimi Başkanı ve tüccar olan Vasili Andreyiç Brehunov ile onun uşağı olan Nikita arasında geçmektedir. Vasili maddiyata çok önem veren, gözünü para ve şöhret hırsı bürümüş bir toprak sahibidir. Nikita ise efendisinin tam zıttı karakterde sessiz, sakin, dünyadan elini eteğini çekmiş bir uşaktır.
Bütün olaylar Vasili’nin çok ucuza bulduğu bir koru ile başlar. Bu koru Vasili için dönüm noktası olacaktır. Kazanacağı paraları ve şöhreti düşünen Vasili, rakiplerinin önüne geçmek için kar ve tipiyi dinlemeden hazırlıklara başlayarak uşağı Nikita ile bir yolculuğa çıkar. Bu yolculukta yaşananlar kitabın ana temasını oluşturmaktadır. Tolstoy bu kitabında ilk olarak 19.yy Çarlık Rusya’sındaki sınıf ve sosyal statü yapısını, asiller ve uşaklar arasındaki sınıf farklarını kaleme almıştır. Roman asilzadelerin ve zengin olmak isteyenlerin hayata ve insani değerlere bakış açıları ile yoksulların da durumlarını ne kadar kanıksadıklarını gösteren çarpıcı bir çelişki ve vaka düzeni üzerine kurulmuştur. Öyküdeki efendi olan Vasili Andreyiç, servetine servet katmak isteyen aç gözlü bir efendiyi, Nikita ise her denileni yapmaya alışan ve ezilmeyi de kanıksamış alt tabaka insanını temsil eder.
Vasili ile Nikita her ne kadar farklı çevrelerin ya da farklı sınıfların insanları olsalar da onları bir arada tutan bazı değerler vardır. Ölüm gibi Bu kitapta ise ölümün birleştiriciliği vurgulanmak istemiştir. Ölüm; sosyal statü, ekonomik unsurlar, etik ve ahlaksal normlar fark etmeksizin aslında hepimizin gündeminde olan unsurdur. Ölüm bir sıfırlayıcı ve birleştiricidir. .. Ölüm insanlar arasında bir köprü vazifesi görür. Nasıl toplumlar, milletler ortak tarih bilinci, milli değerler ve tarihsel unsurlar ile bir arada yaşıyorlarsa. Bu dünya evini
Var olmak, bulunmayı istemektir. Neyi bulmak istiyorsak, onun tarafından bulunmayı arzularız.
Sayfa 81 - İnsan Yayınları
