Pavese'yi öldüren ilaçların hepsini içtim
Uyudum sabaha kadar - o kadar
Pavese'yi öldüren acıların hepsini yaşayamadım
Bunda, her yağmurda yeni bir insan olmamın da bir payı var
Benim hiç silahım olmadı Mayakovski gibi
Tutup bir geceyarısı alnıma dayayacağım
Ne de James Dean gibi bir otomobilim var
Önüme çıkan ilk kamyona vuracağım
Ne de John Lennon gibi benden nefret eden biri
Kendimi kıskandıracak kadar peygamber olamadım
Çok çok bir şarap şişesi boyu benim saltanatım
Sayfa 403
İçinde, hiç uyanmadan kalmış, biraz kurcalanmış, fakat hiçbiri sonuna kadar işlenmemiş birçok yetenek olduğunu acı acı seziyordu. İçi yanarak anlıyordu ki onda gömülü kalmış iyi ve güzel bir şeyler vardı; belki çoktan ölmüş ya da bir dağın derinliklerinde ki altın gibi saklı kalmış olan bu hazine çoktan meydana çıkmış olmalıydı.
Sayfa 115
Alaric, bir "cin"'in onu Roma'ya ittiğini söylüyordu.
Her yorgun uygarlık barbarını bekler, her barbar da cinini.
Sayfa 122
Olmaz dediğin ne varsa olur.
Düşmem dersin düşersin.
Şaşmam dersin şaşarsın.
En garibi de budur ya;
Öldüm der durur yine de yaşarsın.
Tarihim solgun:Milenyum! Milenyum!
Talihim beşte kalmış bir ganyan
Oğlum, tam şurada durup, boynuma sarılsan
‘Artık adam oldu diye babam.’ 
Ahmet Erhan
Ahmet Erhan