Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Kör Baykuş
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza İran Edebşyatı’nın usta kalemi Sadık Hidayet ve onun “Kör Baykuş” kitabı ile geldim. Ben bu kitabı, okulumun kitap okuma grubu ile ikinci kez okumuş oldum. Kör Baykuş ilk olarak Hindistantan’da basılıyor ve İran’a girmesi İran’da basılması yasaklanıyor. Tabi edebiyata, düşüncelere pranga vurulmaz. Şimdi bizler ve dünyadaki nice insalar bu kitabı okuyup yazılanlar hakkında düşünebiliyoruz.
Hidayet, burjuva bir aileden gelen aristokrat birisi. Ama hayatında hiçbir zaman bu duruma ünvanlarına sığınarak yaşamıyorum hatta İran’nın baskıcı tutumundan dolayı hayatının büyük çoğunluğunu Fransa’da geçiriyor. Hidayet’in tek derdi kendini tanımak ve çevresi tarafından anlaşılmak. Maalesef bu mümkün olmuyor ve Sadık Hidayet Kör Baykuş’u tamamladıktan bir süre sonra bir apartman dairesinin her tarafı kapatıp gazı açıyor ve intihar ediyor. Bütün bunlardan dolayı Sadık Hidayet’in hayatını Stefan Zweig ile benzetenler oldukça fazla. Çünkü Zweig de Hitlerin baskısından kaçıp hayata karşı umudunu yitirdikten sonra eşi ile intihar ediyordu. Ayrıca Kör Baykuş için intihar eden bir yazarın edebi intihar mektubu da diyebiliriz.
Kitap çok ince bir kitap ama anlattıkları hakkında belki de binlerce sayfa yazılabilir. Çok iddialı bir şey söylemiş olabilirim ama söylediklerimin arkasındayım. Kitap hakkında ne kadar uğraşsam da spoiler vermem imkansız sayılır. Çünkü kitapta neden sonuç ilişkisi yok. Mekan ve zaman kavramı yok. Karakterlerin hepsi birbirinin aynısı yada hiçbiri bir kimse bile değil. Müthiş bir sembolizm örnekleri ile dolu. Kitap hakkında en ufak bir şey daha söyleyemeyebiliriz de sayfalarca yazıp saatlerce tartışa da biliriz. Bu bizim kitabı nasıl okuduğumuz ve bu tarz kitapları çok okuyup okumadığımızla alakalı bir durum. Ben ikinci
Suskunlar
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza İhsan Oktay Anar ve onun “Suskunlar” kitabı ile geldim. Bu kitap Anar’dan okuduğum ikinci kitap oldu. Geçen senenin sonlarına doğru “Puslu Kıtalar Atlasını” okumuştum ve çok beğenmiştim. Hatta 2023 yılında okuyup en beğendiğim kitaplar arasına girdi. Ayrıca kitaplığımda okunmayı bekleyen “Efrasiyab’ın Hikayeleri” kitabı da bulunuyor.
Kitap, Yegah,Dügah,Segah adlı üç bölümden oluşuyor. Bölümlerin isimlerinden anlaşılacağı üzere kitapta musiki ögeler başı çekiyor. Osmanlı dönemini anlatan bu kitapta o kadar fazla şeylere değiniyor ki anlatmaya nereden başlasam diye düşünmüyor değilim. Mesela o zamanlarda bazı çevrelerde tarafından musikinin haram tasavvufun günah olduğundan bahsediyor. Tabi bu bahsetmelerini çok güzel bir kurgu ile yapıyor. Adeta biz okuyucular masal anlatıyor. Anar’a modern zamanın masal anlatıcısı diye boşa demiyorlar. Yine kitapta, Osmanlı zamanının Mevleviliğinden, tasavvuf ve Türk musikisi adına çok fazla bilgiyi bu kitapta buluyoruz. Kitabın karakterlerini hangi konu üzerine değinmek istiyorsa oralara yerleştiriyor Anar. Bu sayede biz anlatılanları daha fazla özümseyip, dikkat ediyoruz.
Anar o kadar çeşitli bir kalem ki, kitaplarından ironiyi, tarihi,felsefeyi, macerayı,mitolojik unsurları,madde ve ruh alemini müthiş bir olay örgüsünü tek kitapta toplamayı başarıyor. Kitapta bir ara hayalet bile kovalıyoruz yani o kadar çok boyutlu ve eğlenceli bir kitap. Ayrıca eğlenirken kitap zamanının Osmanlı devleti hakkında kültür,ekonomi ve sosyolojik durumu hakkında da çok fazla bilgi veriyor. Her ne kadar Puslu Kıtalar Atlasını daha çok sevmiş olsam da bu kitaba da haksızlık etmek istemem.
Bütün bu anlattıklarımı topladığımızda karşınıza çok eğlenceli, felsefi,bilgilendirici ve su gibi akıp giden bir kitap
Hasan yada Leo
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Amin Maalouf ve onun “Afrikalı Leo” kitabı ile geldim. Bu kitap Maalouf’un ilk romanı özelliğini taşıyor. Ayrıca yazıldığı zaman da Fransız-Arap dostluk ödülünü de almış.
Kitapta, başta adı Hasan olan daha sonra Afrikalı Leo’ya evrilecek olan ana karakterimizin bebekliğinden ölümüne kadar ki hayatını anlatıyor. Yani bir nevi özyaşam öyküsü. İspanya’nın Granada şehrinin Arap Müslümanların elinden Hristiyanlara geçmesiyle birlikte Hasan’ın da yolculuğu,serüveni başlamış oluyor. İspanya,Fas,Kahire ve Roma sarmalında devam eden çok fazla olayın olduğu tarihi roman şeklini alıyor.
Bu kitap tipik bir Maalouf romanı diyebiliriz. Çünkü çoğu Maalouf kitapları gibi bu kitapta da bir seyahat söz konusu. Yine Maalouf’un diğer kitapları gibi hem İslamiyet hem de Hristiyanlık kitapta iç içe geçmiş durumda. Kitap ayrıca çok boyutlu. Okurun oradan oraya savrulması kaçınılmaz. Bu savruluş sırasında Maalouf okuru çok fazla konuda düşündürüyor. Kimi zaman din üzerine bir konuda düşündürürken kimi zaman da düşündürdüğü şey savaş stratejisi olabiliyor. Yada insanın en yoğun hissettiği duygulardan biri olan “sevme” duygusu ile ilgili biz okuyuculara bir seçenek sunup bizleri düşündürebiliyor. Gerçekten bu tarz kitapları hem yazması hem okuması hem de yorumlaması ayrı zor ve bir o kadar da keyifli diye düşünüyorum.
Endülüs Emeviler devletinin çalkantılarını, iç sorunlarını, kültürünü ve yıkılışını anlatırken bir taraftan kilometrelerce ötedeki ama aynı zamandaki Roma’nın klisenin kendi içindeki sorunlarını, halka farklı şeyler söyleyip kendi içinde farklı tutumlar sergilemesini yine Osmanlı’nın Mısır seferlerinden söz etmesi gerçekten çok büyük ve önemli bir yazar başarısı olarak görüyorum.
Hasan’ın kitapta bir nevi özyaşam öyküsü gibi