Muharrem Can ARICAN
@CanArcan
Ameliyat masasına kendimi yatırdım. Kitapla,kalemle,sözle,düşünceyle kendimi ameliyat etmeye başladım. Masadan kalktığımda nasıl birisi olacağımı merak ediyorum.. TİMŞEL..
Şu anda okuduğu kitap
Feminist Distopya
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Margaret Atwood’un ünlü kitabı “Damızlık Kızın Öyküsü” adlı kitabı ile geldim. İsminden de az çok anlaşılacağı gibi bu kitap feminist distopya türünden sayılıyor.
Kitapta,teokratik bir grubun çeşitli terör saldırıları ile halka korku vererek yönetimi ele geçirmesinden sonra kadınlar üzerindeki yaptırımlarını anlatıyor. Amerika’da artık kadınlar işte çalışamıyor,kendilerine ait banka kartları,otobüs kartları gibi kartlar kullanamıyor ve daha önce doğum yapmış belirli yaş aralığındaki kadınlar bazı kamplara götürülüp komutan denilen kişilere bağlanıyor ve sadece çocuk doğurması isteniyor. Kısacası iki bacaklı rahim oluyorlar. Duygu yok,sosyal hayat yok,kimseyle iletişim yok. Kırmızı kıyafetlerinin içinde günlük rutinlerini yerine getiriyorlar.Kitabın konusu kısaca böyle. Kitabın konusu gerçekten çok ilgi çekici. Üzerinde uzun uzun konuşulacak farklı tarzda yorumların çıkacağı bir konu. Ayrıca kitaptan uyarlama bir dizi de güncel olarak (The Handmaids Tale) televizyon ekranlarında sahne alıyor.
Atwood bu kitabı yazdığı zamanda ve sonrasında kadınların metalaştırıldığını yada metalaştırılacağını düşünmüş olmalı ki bu distopyayı yazmış ki aslında konu olarak distopya demeye de gerek yok çünkü zaten kadınlar günümüzde Atwood’un anlattığı duruma benzer bir durumdalar.
Peki kim getirdi kadınları bu duruma ? Kitaptaki gibi “dinci” yönetimler mi ?
Yoksa küresel-kapitalist düzen mi?
Bana soracak olursanız din kisvesi altında uygulanan yalan yanlış uygulamalar dışında kadını asıl metalaştıran küresel kapitalist sistemdir. Çünkü kadına rol verdiği her düzende kadının bedenini kullandı. Kadını beyni ile değil bedeni ile ön plana çıkardı. Benim düşüncemin ana hattı bu şekilde. Çok uzun konular olduğu için burada bırakıyorum.
Genel olarak
Polisiye diye başladım neler buldum
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza daha önce hiçbir kitabını okumadığım Ahmet Ümit’in “Kayıp Tanrılar Ülkesi” kitabı ile geldim. Artık çok fazla polisiye okumuyorum. Lise yıllarımda daha fazla okuyordum. Ama biraz daha fazla okunması gerekiyormuş.
Kitabın konusunu her ne kadar bir cinayeti çözme süreci gibi görünse de Ahmet Ümit kitabından mitolojiden, arkeolojiden, tarihten,neo nazi olaylarından,1980 darbesinden ve göçmen sorunundan bahsediyor. Yani sadece bu cinayetleri kim işledi diye kitabı okumuyorsunuz. Kitap bizi Bergama antik şehrinden Berlin’e uzanan olaylar silsilesinin içine bırakıyor. Zeus’un ağzından anlatılan bazı bölümler gerçekten kitabı bambaşka bir atmosfere sokmuş. Mitojiye,arkeolojiye çok uzak biri olan ben bile kitapta bahsedilen bu tür olayları kolaylıkla anladım ve merak içinde yeni gelişmeleri takip etmeye başladım. Yani Ahmet Ümit, bu konularda ilginiz olsun olmasın sizi kitabın içinde sımsıkı tutmayı başarmış. Kitabın beğendiğim bir diğer tarafı, Almanya’da yaşayan gurbetçilerimizin hatta doğma büyüme Almanyalı olan insanlarımızın uğramış olduğu ırkçı, fiziksel ve fiziksel olmayan saldırılar. Ahmet Ümit gibi faşizm karşıtı birisinin; en büyük faşistlerin, bazılarının her fırsatta “Medeni” güzellemeleri yaptığı Batı’nın olduğunu göstermesi güzel bir durum olmuş. Ayrıca Ahmet Ümit 1800lü yıllarda Bergama’dan Almanya’ya götürülen Zeus Altarı’nın götürülme sürecine de kinayeli bir şekilde değiniyor. Bu tarihi eser ülkemizde kalsa ne güzel olurdu. Kitabın sayfa sayısı ve ebatı büyük olmasına rağmen kitabın okunma hızı çok iyiydi. Öyle uzun cümleler, ağdalı anlamlar bulunmuyor ki bu tarz kitaplar için de gerekli olmadığını düşünüyorum.
Fakat Kitabın bazı bölümlerinde Ahmet Ümit’in siyasi görüşünü, şimdi yeri ve zamanı mıydı ? Dediğim
Merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza İngiliz Edebiyatı’nın kadın yazarlarından biri olan Jane Austen’in “Gurur ve Önyargı” yada diğer bir çevirisi ile “Aşk ve Gurur” kitabı ile geldim.
Jane Austen’den biraz bahsetmek istiyorum çünkü bu kitabın ortaya çıkmasında hayatında yaşadıklarınının etkisi çok fazla olduğu aşikar. Jane çok mutlu bir hayat yaşamamış. Hep üzüntülü ve sıkıntılıymış. Jane’nin de sevdiği bir adamın evlilik teklifini sırf ondan çok zengin “parası için evlendi” demesinler diye reddetmiş. Daha sonra yine zengin bir adamın evlilik teklifini bu sefer kabul etmiş ama bir gece sonra kararından vazgeçmiş ve evlenmemiş. Daha sonra öldüğünde evlenmekten vazgeçtiği adam kızıyla Jane’nin mezarına ziyarete gelmiş. Kızının adı Jane’miş..
Kitaba geçecek olursak, kitabın temelini Bennet ailesi oluşturuyor. Mrs ve Mr Bennet ve bunların beş kızı. Bu Bennetler yüksek bir aristokrasiden değiller ve maddi durumları da çok iyi değil. Bu yüzden Mrs Bennet’in tek derdi kızlarını zengin, aristokrat subaylarla evlendirmek. Ama sadece bu başka derdi yok. Kadının yediği içtiği kızlarının mürevetini görmek. Mr Bennet ise iyi huylu, hayatı rölantiye almış bir karakter. Ana karakterlerden bir diğeri ise ikinci kız Elizabeth önyargı kelimesi bu kız için ortaya çıkmış olabilir. Her şeye şüphe ile yaklaşan duygularını en arkaya atarak olayları değerlendiren bir kız. Bir de Mr Darcy diye aristokrat,zengin ama bir o kadar gururlu,bencil,kibirli buzdolabı gibi bir adam. İşte kitapta Elizabeth ve Darcy arasındaki çetrefilli aşkı anlatıyor.
Kitap bir dönem kitabı olmasından ötürü içinde bulundurdukları bazı absürtlüklere değinmeyeceğim. (Kadınların tek derdinin evlenmek görünmesi gibi )Çünkü o zaman öyleymiş. Kitabın dili akıcı ama çok fazla bir olay örgüsü olmadığı için kitap öyle akıp
