Canan
@Canan_g_
188 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·176 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 15 Temmuz 2021 15:29
·2021 47. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bağışlayın onu
o ki varlığının durgun sularla
ve boş çukurlarla çileli bağını unutuyor zaman zaman
ve yaşama hakkı olduğunu
sanıyor saf saf
Bağışlayın onu
kalbi paramparçayken
gözkapakları ışık zerrelerinin hayaliyle yanıyor hâlâ
ve anlamsız saçları
aşkın soluğunda umudunu kesmiş, titriyor
Yaşamın öyle noktalara gelecek ki,
eski çerçevesinden çıkıp dört bir yana açılan
yol ağızlarında duruyor olacak;
ama, göreceksin ki, bu yollar hiç de
yeni yerlere ulaşmıyor —hatta, hiçbir yere ulaşmıyor:
‘çıkmaz sokak’ hepsi…
Yaşamın ‘çıkmaz sokak’lara çıkmakla geçecek —hem de, bunlardan değil çıkmak,
giremeyeceksin bile onlara!
Yaşamın çıkılamazlıklara girememekle geçecek.
insan, eninde sonunda, ancak kendi kurdunu beslerFelsefe-Düşünce
İnsanlar, ölümlerinden sonra kendilerini yiyecek kurtları, yaşamları boyu kendileri hazırlarlar.
İnsan, kurdunu hak eder.
İnsanı yiyen,
hakkını kendisinin hazırladığı kurttur.
İnsan, “ birbirinin kurdu” değil,
kendi kendinin kurdudur —“insan insanın” değil, insan kendinin kurdu…
—Bilmek her şeyin sonu olur. Çekici olan bilememektir. Sis her şeye harika bir güzellik katar.
— Ya da insana yolunu şaşırtır.
— Bütün yolların sonu aynı noktaya çıkar, biricik Gladys. 
— Ya o nedir?
—Hayal kırıklığı.
