Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum. (s.11)
Annem hep insanın tam anlamıyla mutsuz olamayacağını söylerdi. Gökyüzü renklenip de yeni bir gün hücreme sızdığı zaman, ona hak veriyordum. (s. 102)
Ailemizin hikayesi bizim hikayemizdir. Hoşunuza gitsin ya da gitmesin, bu bizim içimizdedir, bize aittir.”
#alıntı
“Seninle Başlamadı” geleneksel psikoterapinin, ilaçların ve diğer müdahale yöntemlerinin uzun süredir çözemediği zorlukların ortadan kaldırılmasında dönüştürücü bir yaklaşım sunan bir kitap. Yıllarca süren konuşma terapileri veya ilaç tedavileri sonunda yine de çözüme kavuşturulamamış, nedeni belirlenememiş psikolojik sıkıntıların çözümüne bir alternatif sunuyor. Çözümün aslında sadece kendi hikayemizde değil ebeveynlerimizin hikayelerinde ya da belki de onlardan da önceki nesillere ait olabileceği üzerinde duruyor. Son yapılan araştırmalar da travmaların etkilerinin bir nesilden diğerine geçebileceğini aktarmaya başlamış.
Asıl travmayı yaşayan kişi ölmüş, hikayesinin üstü örtülmüş ve biz o kişiyi hiç tanımamış olsak bile onun travmasının etkilerini biz yaşıyor olabilir, bizim bedenimizde çözüm bulmaya çalışıyor olabilirmiş.
Kitapla ilgili en çok hoşuma giden şey arkadaşlarımla okuyup yorumlamak, sohbet etmek oldu. Zaten onlarla birlikte okumasaydık ben bu kitabı ne zaman alıp okurdum ya da okur muydum bilmiyorum. Konuya ilgi duyanlara tavsiye edebilirim ama benim gibi bu tarz kitap okumayı sevmeyenler için ilgi çekici olmayabilir.
Sevgi ile…
Geleneklerimizi ve kültürümüzü sebep sonuçlara bağlayan özellikle hastalıklar ve onları tetikleyen faktörleri ve bunlar için neler yapılması gerektiği ilgi çekici bir şekilde aktarılmış farklı bir başucu kitabı olmalı mutlaka herkesin kütüphanesinde