Sevginin mazur gösterilmeye ihtiyacı yoktur. Gerçek sevgi, diğer insanları değiştirmeye çalışmadan oldukları gibi kabul edebilmektir. Eğer onları değiştirmeye çalışıyorsak bu, onlardan gerçekten hoşlanmadığımız anlamına gelir.
Misafir kız ağlamaklı oldu. Ağlanacak bir şey anlatmadım daha. Ağlamaklı yere bile gelmedik, ne acelen? Ama onun bana değil, kendine ağladığını anladım. İnsan karşıdakine ağlamaz. Ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.
Bazı insanlar; kendimizi dürüstçe yaşadığımız zaman, diğerlerinin bu "açık"tan yararlanarak bizi devirmeye çalışacakları görüşünü savunurlar.
Oysa bir insan ancak kendi içinde devrikse başkaları tarafından devrilebilir.