Ayşe Çapaklı

Ayşe Çapaklı
@CapaklAyse
Demli Sayflar | Bookstagram @_demli_sayfalar Mesleğine aşık bir Sınıf Öğretmeni Dünyalar tatlısı kızları ve mutlu bir evliliği olan bir kadın Hikayesinin sonunu merak eden ve dolu dolu yasamaya çalısan bir aile
Öğretmen
Lisans
Tarsus
84 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku..Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim.Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz. “ Şimdi gözlerim arkada değil ileride, geçen güzel günlerde değil, gelecek güzel günlerde..” İnsan başkalarına yardım ettiği, başkalarını sevdiği kadar yükselir. Dünyada hayatın bir tek manası varsa oda sevmektir. "..Sen bu karanlık ömrümün içine bir sevinç ışığı gibi, kurumaya yüz tutan ekinlere can veren bir nisan yağmuru gibi birdenbire geldin.."
Gerçek şu ki, ihmal ettiğimiz her şeyin altında kalırız. Yoldaşı çocuk olanın gideceği yerden hiç şüphe duyulur mu? "Evet, bu zamanda ebeveynlik çok zor," diyebiliriz. Ama başka bir açıdan bakıp başka bir soru sormak istiyorum. "Bu zamanda çocuk olmak kolay mı?" "Her çocuğun müfredatı kendi içinde saklıdır." Bugünün çamaşırları dünkü güneşte kurumaz. Dil sevginin de düşmanlığın da ,yapmanın da yıkmanın da temel aracı.
️ O gün, başkalarının kanatlarıyla uçmaya alışmış kişilerin kendi gökyüzünden korku duyduklarını öğrendim. ️Aslında bizler gökküşağı gibi rengârenk çocuklardık ama maalesef ki ileri derecede miyop ve renkkörü bir sisteme emanet edilmiştik. ️Çocuklar yağmura benzer. Onları bir kaba koymaya çalışmayın. Toprak olun. ️Belki de ilkokul öğretmeni olmanın en güzel yanlarından birisi de budur. Elinizde büyümeyi bekleyen onlarca tohum vardır ve her biri zamanı gelince baharın müjdecisi çiçekler gibi açıverirler avuçlarınızda. ️Okul sayesinde başarıya ulaşmamız gerekirken okula rağmen bir şeyler başarmaya çalışıyorduk. ️Yaşasın, akıntıya karşı yüzerek kıyıya varmak… Yaşasın, sarp yokuşları tırmanarak düzlüğe kavuşmak… Yaşasın, sevdiğim işi yaparken yüzümde derinleşen çizgiler… Yaşasın, gül yetiştirirken elime batan dikenler… Yaşasın, kimse bilmese de görmese de yürekten verilen emek… Yaşasın, kavruk yüzlü çocukların avucundaki kelebek… Yaşasın sert esen rüzgara karşı inatla koşmak… Ve… Yaşasın, yaşasın öğretmen olmak…
Sevgili dost Kulaklar işgal altında. Bu yüzden kelimeler yere dökülüyorlar. Ağızların kapıları kırık.Bu yüzden kelimeler ayağa düşüyorlar.
Hakikaten, insan sevdiklerinin kadrini yokluklarında anlıyor. Beni bir şey bilmemek delirtiyor... Felâket bile olsa öğrenmek istiyorum. Kadınların ölümü atılmak ve unutulmaktır. Fakat rahatlığın dışarı hayatta değil, kafatasımızın içinde olduğunu bilseydi, tevekkül ederdi. Ben bunu bilirim, ben kimsesizliğin hudutsuz açık denizlerinde avare yüzmesini bilirim, ben umman dalgalarının başımın üstünde kudurarak haykırdıkları geceler sabahlara kadar nefesim kesik, göğsüm tıkalı, gözlerim kapalı durmasını bilirim. ️Mezar taşının üzerine şu öyazılmalı: Dün sizin gibiydim, yarın benim gibi olacaksınız…!!