Dünyayı kadınlar yönetseydi, her yer leş gibi duygu kokardı. Onların dünyası fazla yumuşak, fazla cıvıktır. Sertlikten, netlikten ve keskinlikten korkarlar. Her şeyi duygularla yumuşatmaya çalışırken aslında her şeyi mahvediyorlar. Duyguları hep başkalarına bağlı. "Beni seviyor mu?", "Güzel miyim?" gibi sorularla hayatlarını tüketiyorlar. Kendi içlerinde bir merkezleri bile yok, hep dışarıya bağımlılar.