Cansu Bostan
@Cbostan
İş güvenliği uzmanı
8 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Oblomovluk ÜzerineEdebiyat
Hayatıma "Oblomovluk" kelimesini katan, tembellik yaptığım zaman kendime "Oblomovluk yapma Cansu" diye telkinde bulunmamı sağlayan harika eser. Kitabı okurken şunu farkettim her insanda az yada çok "Oblomovluk" var mesele bunun hayatımıza ne derece yansıdığı. Bence bir eser bariz gerçekleri yüzümüze vurduğunda gerçek bir eser olabilir. Oblomov da öyle. Okurken bir çok bölüm de baş karakterimiz İlya ya sinir olsak bile -ki çok defa karaktere sinirimden kitabı yarım bırakmayı bile düşündüm - Bir taraftan onun acizliği ve bıkkınlığı, bir taraftan o saflığı ve dürüstlüğü bir şekilde hikayeye çekiyor bizi. Sonu hemen hemen tahmin ettiğim şekilde bitti bir kaç ufak tefek detaylar hariç. Karakterler ince ince nakış gibi işlenmiş, sanki hepimizin bildiği aslında tanıdığı kişiler gibi. Hiç yadırgamadan karakterlere dalıp gidiyorsunuz.
Hayatı erteleyerek geçirdiğimiz boşa zamanın bizden neleri alıp götürebileceğini o kadar vurucu o kadar net o kadar derinlemesine anlatmış ki Gonçarov bazı tespitler soğuk duş etkisi yaratıyor.
Sözün özü, okunması ve ders çıkarılması gereken güzel bir eser.
Stolz'un da dediği gibi "Ya şimdi, ya hiçbir zaman"
(Bu arada keşke Stolz gibi bir dostum olsa valla sırtım yere gelmezdi.)
Reklam
Zamanın kitap içinde kendi kendine büküldüğü kitap... Genel anlamda kitabı güzel bulsam da hikaye kendi içinde aşırı hızlı ilerliyor. Sanki konular arasında zaman atlaması yaşanıyor gibi ama değil konular fazla hızlı akıyor. Hatta o kadar ki arada sayfamı atladım diye geri sarıp okuduğum sayfalar var konular hızlı aksın beni hiç boğmasın diyorsanız okunabilir ama tekrar dönüp okur muyum pek emin değilim.
Bin Muhteşem GüneşEdebiyat
Geçtiğimiz yaz okuduğum, beni derinden sarsan bir roman. Özellikle baş karakterle (Meryem) kızımın aynı isimde olması, karakterin çocukluk yaralarını, o tek başına kalmışlığı, o çaresizliği okurken her sayfa yüzüme carpan bir tokat gibi gelmişti bana. Çoğu yerinde gözlerim dolsada, boğazıma bir yumru otursada sanırım en sevdiğim kısım Leyla ve Meryem in o narin, saf dostluğu olmuştu. Kitabın sonu benim için çok sarsıcı bitmişti ( ben daha mutlu bir son hayal etmiştim açıkçası) ama sanırım kusursuz bir mutlu son kitabın gercekciligine ters düşecekti. Bu kitap bir kez daha kadın olmanın zorluğunu ve fedakarlığını aynı zamanda bir kadının ne kadar güçlü olduğunu tekrarlayan, vurucu tespitlerle ve sarsıcı gerçeklerle dolu, Afganistan in uzun yıllardır boğuştuğu ve hâlâ kalıntılarıyla dolu terörizmi çok net ortaya döken net, samimi ve akıcı bir eserdir. Khaled hosseini gene kalemini konusturmuş, harika bir eser ortaya koymuştur.
Gazap ÜzümleriEdebiyat
8. Sınıfa geçtiğim yaz, rahmetli dedemden kalma kitaplar arasından seçtiğim ( o yaşta hangi cesaretle seçtiğimi tam bilemesemde) ve bir solukta bitirdiğim kitaplığımın en nadide eseri. O küçük yaşıma rağmen bende ağır etkileri olan bu kitapta karakterlerle birlikte onların çaresizliğini yaşadığımı, o uzun yolculukta onlarla birlikte yol kenarlarına kendimden birer parça bıraktığımı hissediyorum. Nereden baksan 1 asır öncesine yaklaşmış ilk basımdan bu yana dünyanın daha da kötü bir yere dönüştüğünü düşününce bence çokça ileri görüşlü bir kitaptı. Sadece isimler tarihler statüler değişti, çaresizlik aynı kaldı.
Therese RaquinEdebiyat
Şehvet ve tutkunun insan vicdanını nasıl körelttiği, bu körelmiş vicdanla bir cinayet işleyip bu cinayeti örtbas etmek için sarfedilen insan üstü çabayı ve en sonunda vicdan azabının derin kuyusunda boğulmayı anlatan bana göre yazarın en iyi ilk 3 romanından biri.