Bölüm numaralarının sayfa sayısından daha büyük olduğu bir kitap... Kitap toplam 289 sayfa ve 233 bölümden oluşuyor. Örneğin 49.sayfada 61. bölümü okuyacaksınız... Saçmalık mı? Christopher size nedenini açıklayacak...
Şu ana dek okuduğum en sıra dışı ve buna rağmen ilgimi çekmeyi başaran nadir romanlardan biri olduğunu söyleyerek başlamak istiyorum. Kitabın yazarı Mark Haddon çok sayıda ve ödüllü çocuk romanları yazmış. Biz yetişkinler için yazdığı bu ilk romanıyla da yine ödüllendirilmiş.
Kitap benim pek fazla bilgi sahibi olmadığım Otizm üzerine kurulu olduğu için dikkatimi ve ilgimi fazlasıyla çekti.
"Süper İyi Günler" Günün birinde komşusunun köpeğini bahçede, vücuduna bir bahçe tırmığı saplanmış halde, ölü olarak bulan otistik bir çocuğun anlattıklarından oluşmuş bir roman. Christopher bu olayı çözmek istiyor çünkü köpekleri çok seviyor. Bulduğu bütün deliller sayesinde olayı çözebileceğine inanıyor ve bunu bir kitap haline getirip yazarlık kariyerinin de ilk adımlarını 15 yaşında atmayı hedefliyor. Romanın çatısını bu olay oluşturmasına rağmen biz 289 sayfa boyunca otistik bir çocuğun penceresinden dünyaya bakıyoruz. Otistik bir çocuğun anne ve babası olmanın zorluklarını, fedakarlıklarını, öğretmenlerinin yaklaşımlarını, Christopher'ın gözünden dış dünyada yaşanan olayları nasıl algıladığını okuyor ve anlamaya çalışıyoruz.
Kitabın yazarı, sanıyorum aldığı eğitim sayesinde olsa gerek otizme oldukça hakim. Bu sebeple kendisini otistik bir çocuğun yerine koyup bu romanı yazma konusunda oldukça başarılı olmuş. Duyguları çok güzel yansıtmış. Ben bu kitap sayesinde beni şaşırtan, daha önceden bilmediğim pek çok yeni şey öğrendim. Bir eğitimci olarak okuduklarım bana farklı bakış açıları kazandırdı elbette, ama aynı zamanda annelik duygusuyla okuduğum için daha da