O anda artık bunu kabul etmem gerektiğini fark ettim. Ne kadar onsuz yaşayabildiğimi, hatta öyle çok daha mutlu olduğumu düşünsem de bu doğru değildi. Onsuz yaşayabiliyordum, belki de daha mutlu yaşıyordum ama bir şeyler eksikti. Üçüncü gözünü kaybetmiş bir yaratık gibiydim, onsuz yaşayabilirdim, mutlu da olabilirdim ama o üçüncü gözün görüşüme kattığı boyut olmadan eksiktim.
Kendi olarak, sana gelen --
Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen---
Sensizde olabilecekken, seninle olmak isteyen ----
Kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan --- ---
O, işte...