Deniz
@ChuckyBalboa
100 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hayaller Karın Doyurmaz Ama İnsanı Ayakta Tutar
Gabriel Garcia Marquez'in Albaya Mektup Yok kitabındaki baş karakter albay "Umut karın doyurmaz ama insanı ayakta tutar" diyor. (s.49) Albaya Mektup Yok ile Fareler ve İnsanlar kitaplarını peşpeşe okudum ve herkese de bu şekilde okumasını tavsiye ederim.
Hayal etmek, umut etmek, sevgi ve yalnızlık konularına odaklanmış, bir solukta okuyacağınız kısa ama yoğun kitap. 1930'ların California'sında Büyük Buhran sırasında geçer. İki zıt karakterin temsil ettiği insani değerler, bir arada kalmalarını sağlayan sevgi/sorumluluk bağı, yoksulluğun zorluğu, ortak bir hayal ve umutsuz bir vakada dahi umut etme cesareti, kırılgan ve yalnız insan yapısı, en başta bahsettiğim her iki kitaptaki ortak özelliklerdi.
"İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur" diyor kitaptaki Slim karakteri. Düşündürücü. Ama katılmıyorum. İyi niyetle ama akılsızca yapılan işlerin veya atılan adımların kötü sonuçlar da doğurma ihtimali her zaman olmuştur. İyi bir insanın sadece iyi niyetli olmak değil aynı zamanda akıllı da olmak gibi bir sorumluluğu olduğunu düşünüyorum.
Keyifli okumalar!
Mektup'u Beklerken
Bir oturuşta bitirebileceğiniz akıcılıkta incecik bir kitap ama bittikten sonra uyandırdığı hisler uzun süre sizinle kalacak eminim.
Emekli maaşı bağlanmasını 15 yıldır bekleyen emekli bir albay, her cuma maaşın bağlandığını bildiren mektubu umutla bekler ama o mektup hiç gelmez. "Umut karın doyurmaz ama insanı ayakta tutar." diyor albay. (s.49) Yokluktan ötürü ertesi günü dahi nasıl çıkaracakları meçhulken, bunca yıl umut sayesinde bir şekilde ayakta kalabilmişler, o ve eşi. Albayın eşi ise yoklukla geçen zor yılların neticesinde güçlü, ketum bir kadına dönüşmüş ancak kitap boyunca artık sabrı taşma noktasına geldiğini hissediyorsunuz. Çıkar yolu bulamadıkça ruhu yorulmuş, bu durum da kendini giderek artan astım krizleri - kendi deyimiyle yavaş ölüm- olarak gösteriyor."Bir ömür boyu pislik yedikten sonra şimdi bir horoza gösterilenden daha az ilgiyi hak ediyorum ha?" (s.71) şeklinde de eşinin düşüncesizliğini ve yaşadığı değersizlik hissini paylaşıyor.
Horoz konusuna gelince, albayla eşinin çocukları ölmüş, öldürülmüş. Ondan yadigar kalan horoz ise evin en büyük boğaz masrafı. Onu ileriki aylarda horoz dövüşlerinde dövüştürmek ve bahislerden gelecek para yine ileri vade için albaya bir umut kaynağıdır.
Kitabın bence en etkili bölümlerinden biri, eşinin zoruyla albayın avukatıyla görüşmeye gitmesidir. Dosyada bunca zamandır bir netice alınamamasını avukata bağlamaktadır eşi. Avukat, albay için paha biçilemez değeri olan ve haklılığını kanıtlayan dosyadaki belgeler için; "Ama o belgeler binlerce daireden, binlerce elden geçip, Harp Bakanlığı'nın kim bilir hangi bölümüne gittiler" diyerek, kangren olmuş hukuk sistemini gözler önüne seriyor.(s.34) Bir kişi için hayati önem taşıyan bir kağıt parçası ve çok hızlı bir şekilde işleme konabilecek bir talep. Ancak iş bilmez
"Yirmi yaş daha genç olsaydım farklı olurdu."
"Her zaman yirmi yaş daha genç olacaksınız." dedi doktor.
