"Sen, bilgelik yolunda karşına çıkacak düşmanlardan ilki olan korkuyu yendin. "
"Daha başkaları da mi var? "
"Belkide çöldeki kum tanelerinden daha fazla."
Ne çok güzellik var sanatta! İnsan gördüğünü aklında tutabilirse, her zaman yapacak, düşünebilecek bir iş bulur kendine, yalnız kalmaz hiç, gerçekten yalnız sayılmaz.
Sevmek! Kelimelere herkes kendine göre bir anlam, bir değer veriyor galiba. Bu değerler aynı olmadıkça iki kişi iki ayrı dil konuşuyorlarmış gibi olmuyor mu?