Elâ Türk
@Cimara_Mulla
"Gün gelir ve anlar ki insan, yaşadığı her şey bir yalandır, geriye vazgeçemediği bir aşk ve kabullenemediği bir yalnızlık kalır."
Cengiz Aytmatov <3
Güz mevsiminde ölmenin doğa ile bağdaşık bir yanı var, baharda ölmek iyi olmaz, yağmurun yeterince düşüp düşmediğini, ürünlerin nasıl geliştiğini öğrenmeden. Oysa güzün her şey nasılsa olmuş bitmiştir...
Sayfa 163
Reklam
Hayat böyleydi işte! Ne kadar boş, ne kadar kısaydı... Sadece hayattakilerin canı acırdı. Öldükten sonra acı duyulmazdı. Ölmek, uyumak demekti. Durmak, istirahat etmek demekti. O hâlde neden ölmeye razı olmuyordu?
Sayfa 47
Ölüme uyuyarak varmak ne güzel bir fikir diye düşündü. Sanki yatıştırıcı bir ilaç almış gibi olacaktı. Donmak, insanların sandığı kadar kötü bir şey değildi. Ölmenin çok daha feci yolları vardı.
Sayfa 20
Savrulup atılan, toprağın üzerine kıvrılıp bükülen ve üzerine acıyarak basılan bir mum ışığı gibi seğirerek sönmek değil, büyük alevler çıkaran bir keyif yangınında sanki raslantıymış gibi son bulmak istiyordu. Uçuruma dans ederek düşmek istiyordu.
Sayfa 31
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.
Reklam