“bütünüyle unutulmaya kimsenin gücü yetmiyor. bir duvarda iki satır yazı, bir albümde soluk bir resim,
bir hafızada silik bir hayal olarak kalıyor istemese de..”
“buraya, küçük mutlu güneşler koydum. günlerimiz karanlık ve
çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.
buraya umutlu günler koydum.
şimdilik uzak gibi görünüyor,
ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.”
"çünkü her şeyin sonunu belirleyen, seni vaktiyle bir araya getiren ve şimdi de çözülmenden sorumlu olan şeydir.
her ikisinden de sen sorumlu değilsin. bu yüzden zarafetle ayrıl sahneden, zira seni sahneden alanda da var aynı zarafet."
“biliyorsun,
bir baş dönmesi gibi sürüyor hayat,
yazların yanına yazlar ekleniyor,
zaman uzun bir sıcağa dönüyor burada,
ağırlığına duygunun, taşınamazlığına
ve yazlar hatıraya..”