“günün birinde yazdıklarımdan bir perde çekeceğim hayatıma.
herkes kağıt üstüne yazılanları benim hayatım sanacak, ben de hayatımı saklamış olacağım böylelikle.”
77.
özlem, bütün öteki duygulardan bir ölçüde pay alır, onların şu ya da bu yanını içine katar; çünkü, özleyen ile özlenenin geçmiş birlikteliklerinde yaşanmış duygular -demek ki, özleyenin büyün duyguları - özleyen özleneni tasarımından çağırınca, depreşip, harekete geçip, katılırlar özleme.
“özlem, geleceğin geçmiş gibi olması isteğidir ama,
şimdi açısından, gelecekten önce, şu ânın, önceki
anımsanan anlar gibi olması isteği; ve olamadıkları için, olmamaları, olamamalarından dolayı,
isteğinin boşa çıkması konusundaki itirazıdır.”
"Sen, zamanla yaralar iyileşir, duvarlar insanı saklar sanıyorsun, ama öyle değil, öyle değilmiş. Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez.”