“anlamak için, kendimi yok ettim. anlamak, sevmeyi unutmaktır. leonardo da vinci, insan bir şeye ancak anladıktan sonra nefret ya da sevgi duyabilir, demiş. bundan daha yanlış, aynı zamanda da daha manalı bir söz bilmiyorum.”
"artık vakit, özlem ve ümit diye bir şey kalmamıştı; ne yaşamak için, ne de ölmek için; artık gece de yoktu. neredeyse beklemek diye bir şey de kalmamıştı, olsa olsa beklemeye yönelik bir beklentiden söz edilebilirdi."