Insanın olabileceğı ve sahiplenebileceği her șey ile birdenbire olamayacağı ve sahiplenemeyeceği her şey, çünkü insan son bir kez bir şeyler olduğu ya da son bir kez bir şeyleri sahiplendiği için sevimsiz bir durum.
Karadeniz' in soğuk sularına bıraktıkları akrabaları için, adı bilinmez bozkırlara gömdükleri kardeşleri için ağıt yakan yaşlılar bilir bu derdi.O ağırlarda büyüyen çocuklar bilir.Karadeniz'in en derin , en bilinmez, en karanlık yerinde yosun bağlamış kemiklere akraba olanlar bilir.
Yok, öyle denilmesin. Güzel bir ölüm de çok önemli.Çünkü, yalnızca ölümün güzel olması ya da kalanlarca öyle bilinmesi değil önemli olan. Dahası var! Kurmacalı bir atışla şu sonuca varılabilir: Nasıl ölünürse, öyle sürer öldükten sonrası.
"Rabbim, bizi Senden ruhlara, ruhlardan yüreklere, yüreklerden yine yüreklere ve yine Sana yönelen iletisime dahil et, bizi ve teknolojimizi onsekiz bin alemde her an sürup giden bu iletisim cumbüşünden nasibdar kıl."