"Belki kimi kimsesi, belki anası babası, belki kardeşleri, belki bir sevdiği yoktu. Dünyanın ortasında tek başına kalmış bir hali vardı. Yalnız, yapayalnız..."
Babam annemin yanına gitti. İki elini omuzlarına koydu. Sonra başını kendisine bastırdı.
Onlara baktım. Onlara baktım ve ilk kez ikisinin de bir gün öleceğini düşündüm.