Sabriye Yabancı
@Dembudem
Dil ve üslup kişliğin aynasıdır.
Üslubu beyan aynıyla insandır.
Sorma kişinin aslını sohbetinden bellidir.
244 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Ölecektim, ölmekten beni yazı kurtarmadığında. Bütün bu yazdıklarım, söz tanık olsun diye yaşadığıma.
Reklam
Acıların ve çekilen sıkıntıların bazı insanları olgunlaştırdığını hayata bakışlarını, üretkenliklerini ve karakterlerini olumlu etkilediğini düşünürüm hep. Acı, sıkıntı, yoksulluk ve yoksunluklar karşısında; içten içe bilir ve hisseder ki bu mücadeleyi vermek zorunda olanlar ya olacak ya da ölecektirler. Füruzan da böylesi bir mücadelede "olmayı" seçmiş ki yaşadığı yoksulluk ve imkansızlıklara rağmen kendini geliştirmiş ve bu denli güzel hikayeler kaleme alabilmiş. Kolay değil çünkü küçük yaşta babasız kalıp yoksulluk içinde kıvranmak ve dahi parasızlıktan orta okulu bırakmak zorunda kalmak.
Parasız Yatılı yazarın hayatından da derin izler taşıyan hikayelerden oluşuyor. İnsanı içine çekip yakalayıveren, hikayelerin kahramanlarından biri gibi hisssettiren kıvrak bir anlatımla yazar, okuru adeta büyülüyor. Böylesi bir ifade tarzıyla verilmek istenen duygulardan bigane kalmak mümkün değil bana göre. İç konuşmalar, aynı hikâye içinde zamandan zamana, mekandan mekana geçişlerin hızı kitaba daha bir akıcılık katıyor. Her hikayede farklı farklı dünyalara girip çıkıyor insan kimi zaman yoksulluk ve çaresizlikten okula takunya ile gelen ve arkadaşları tarafından horlanan küçük kıza üzülürken kimi zaman taşradan hiç görmediği teyzesinin yanına okumak için gelen bir kızın İstanbul'u ve alışık olmadığı çevreyi yadırgaması, kimi zaman sekiz yaşında bir çocuğun babasının ölümüyle birlikte annesiyle verdiği hayat mücadelesi ve tek umudunun parasız yatılı sınavları olması sebebiyle sınava geç kalmaktan duyduğu endişeyle okulun kadın hademesine bunu sorması sonucu kadının lâkaytça "Parasız yatılı imtihanlarının çocukları hep erken gelir. Hiç gecikmezler." cevabı oturuveriyor içimde bir yere ve
"Ah şu insan en büyük acıları yine bir başka insana yaşatıyor, çoğu zaman bilerek
