Kul, hayatta iken altı şeyle körülükleri ve günahları affolunur. Tevbe-i nasuh (bir daha bozmamak üzere edilen tevbe) ile, istiğfar ile, iyilikler ile, keffaret olan musibetler ile, meleklerin istiğfarı ile, mü'minlerin duası ile.
Kul, dünyadan aynlırken günahları şunlar ile affolunur: Ölümün onun üzerine sevkedilmesi ile, ölümün şiddeti ile ve ölümün sıkıntısı ile..
Kabirde günahlar şunlar ile affolunur: Kabire girme korkusu ile, sual meleklerinin korkusu ile, kabrin sıkması ile.
Kıyamet gününde günahlar şunlarla affolunur: Kıyamet gününün şiddeti ile, orada durmaktan yorulmak ile, orada güçlük çekmek ile, orada şefaat edenlerin şefaati ile, Erhamü'r-rahimin olan Allah Teala'nın rahmeti ile. Eğer bunlar, kulun günahlarının affına yetmezse, cehenneme girer, orada günahlarından, pisliğinden ve kirinden temizleninceye kadar kalır. Çünkü Cenab-ı Hak, cenneti temiz olmayanlara haram kılmıştır.