Her gönlü o gül kendine bağlar da geçer Sevdâsı harap sineyi dağlar da geçer
Âşık yanılıp semtine uğrarsa eger
Aslâ yüzi gülmez yine ağlar da geçer
Görmez yıkılan bunca gönül hânesini
Coşkun suya benzer yine çağlar da geçer
Her şey sararır samyeli vurmuş gibi gör
Bülbül dolu cennet gibi bağlar da geçer
Kalmaz Seferî kimseye dünyâ bilesin
Geçmez, dediğin gün ile çağlar da geçer