OBLOMOV
. Oblomov'a başlayıp Of ne kadar tembel adam deyip kitabı yarıda bırakanlar...
. Sıkılsalar bile acaba bu tembellikten kurtulacak mı deyip okumaya devam edenler...
. Ve oblomovda kendini bulanlar...
Siz bunlardan hangisisiniz?
Sizi bilmem ama ben oblomovda kendini bulanlardanım oblomov yok aslında oblomovluk var. Ve oblomovluk bir yaşam tarzıdır bence. Aşırıya kaçmasa daha ıyı olur ama adı üstünde Oblomovluk bu!
Oblomov denilince akla "tembellik" gelir. Oblomov, toprak sahibi ama çiftliğine gitmeden
( tabii ki de üşendiği, ve sürekli ertelediği için) bütün işlerini yatağında uzanarak halleder. Onu başka türlü hayal edemezsiniz zaten. Bütün hayatını o yatakta kıpırdamadan geçirebilir.
*Oblomov içini çekti:
_ Ah! bu hayat, dedi
_ Nesi varmış bu hayatın?
_ insana rahat vermiyor. Başını derde sokuyor. Ne olur, şöyle bir yatıp uyuyabilsem... Hiç kalkmadan...*
Oblomovluk vücudunu öyle sarmış ki bir bölümde sadece kıyafetini giymeyi anlatıyor diyebilirim ama bu üşengeçliğin de sebepleri olamaz mı? Dışarı çıkmaması, sadece plan yapıp uygulamaya dökememesi...
Tembel Yahu! bu adam. Tek derdi yiyip içmek...Dışarıya çıkmaya bile üşeniyor. Yanına gelen birkaç arkadaşıyla ziyafet yapar, onlardan dışarıda olanlarla ilgili bilgi alır ve bütün gününü kendi gibi üşengeç uşağı zahar ile birlikte geçirir mi diyorsunuz?
Ben öyle bakmıyorum. Bizim hayatımızda da olmuyor mu? sahtelikten, sıradanlıktan kaçmak istemiyor muyuz?
*Biliyor musun Andrey, benim içimde ne yakıcı, ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı. Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın. Hayır, benim hayatım sönmüş başladı. Tuhaf, fakat böyle. Kendimi
Oblomovİvan Gonçarov · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202149,8bin okunma