Dilara
@Dilaralcl
69 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Hoptirinam”, Aziz Nesin’in mizah ve toplumsal eleştiriyi bir araya getirdiği güçlü eserlerinden biri. Türk mizah edebiyatının önemli taşlarından sayılabilecek bu kitap, hem döneminin hem de günümüzün toplumsal aksaklıklarına ışık tutuyor. Ancak yazarın genel çizgisini zaten bilenler için tematik olarak sürpriz az olabilir.
Reklam
İnsanlar
⸻
Matt Haig’in “İnsanlar” adlı romanı, insan olma deneyimine alışılmadık bir açıdan yaklaşan sıra dışı bir eser. Romanın merkezinde, matematik alanında devrim niteliğinde bir problem çözen bir profesörün bedenine giren bir uzaylı varlık bulunuyor. Bu varlık, görevi gereği insanlığı gözlemlemeye başlıyor ve başta onları ilkel, mantıksız, bencil ve anlamsız bir tür olarak görüyor. Fakat zamanla insanların tuhaflıklarının yanında, onları özel ve değerli kılan yanlarını da keşfetmeye başlıyor. Özellikle sevgi, bağlılık, dostluk, aile bağları ve küçük mutlulukların gücü, bu varlık için yepyeni bir bakış açısı oluşturuyor.
Kitap, oldukça sade ve mizahi bir dille yazılmış. Zaman zaman okuru güldürürken, bir anda derin düşüncelere sürükleyebiliyor. En etkileyici yönlerinden biri, insana dışarıdan bakabilme fırsatı sunması. Günlük hayatımızda sıradan gördüğümüz kahve içmek, bir şarkı dinlemek, yağmurda yürümek gibi şeyler, bu varlığın gözünden bambaşka bir anlam kazanıyor. Bu da bize, aslında yaşamı değerli kılan şeyin büyük başarılar değil, basit ve sıradan görünen ama ruhumuza dokunan anlar olduğunu hatırlatıyor.
Roman aynı zamanda kusurlarımızı kabullenmemiz gerektiğini söylüyor. İnsan olmanın temelinde hata yapmak, tökezlemek ama yeniden denemek var. Haig, bunu hem mizahi hem de duygusal bir üslupla işliyor.
Kısacası: “İnsanlar” sıcak, düşündürücü ve kalbe dokunan bir roman. Kusurlarımıza rağmen, hatta onlar sayesinde insan olmanın ne kadar değerli olduğunu hatırlatıyor.
Serenadİnsan
Çok beğendim kimi yerinde beni ağlatı kimi yerinde hüzünlendirdi. Yaşanılan acılara çok güzel değinilmiş, Max’in, Nadia’nın, Maria’nin ve Maya’nın hayatından izler taşıyan bir kitap. Geçmişin hiç bilmediğimiz yüzünü gösteriyor. Maya karakterinin gelişimide çok güzeldi son bölümde böyle değinmiş;
“Bir kız çocuğunu büyümesi ne zaman biter acaba? İlk âdet gördüğünde mi, 18 yaşını doldurunca mı, evlenince mi, saçına ilk ak düşünce mi?
Bence hiçbiri değil. Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini. Son nefesini içi arzularıyla, heyecanlarla dolu bir kız olarak verir. Ama değişim yaşar. Hayat o kızı sürekli değiştirir ve bu değişimlerin hiç şaşmayan bir aktörü vardır: Bir erkek.”
Bu sözlerle bitiriyorum incelememi.