Bir yanarım Tanrı özlemiyle Musa qibi
Bir ölürüm murada ermeden Yahya qibi
Yarı gökte kalırım hep bir iqne yüzünden
Hep bir başka derdin terzisiyim İsa qibi.
Ah benim nergis kokulu cehaletim...
Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda
Anlatmak isterdin kendini durmadan
Bir bardağa bile olsa.
Ne diyecektin, ne söyleyecektin
Şairlerin şahı olsan ,
Bir AH'dan başka.
Bana yıllarca , bunca sözü boşa söylettin.
AH!
Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. Unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasında, bir musikî ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyülerdi ki, hissedilmezin içinde silinir, yok olurlardı. O zaman dileğime kavuşurdum.