"Ben öğrenmişim, âlemde para denilen şey insanı aç öldürmemek ve soğuktan dondurmamak derecesinde geçindirecek bir madendir. Yoksa elmaslar, giysiler, atlar, arabalar insanın mutlu yaşamasına pek az bir bahtiyarlık ekleyebilir. Hele o pek az bahtiyarlık için pek çok külfete, meşakkate katlanmak isterse aklı başında olan o bahtiyarlıktan da vazgeçer."
Her belâ bir suçun cezasıdır ve her darlık işlenen bir işin karşılığıdır. Buna bir deneme, bir tembih denebilir. Günahlara kefaret demek yerinde olur, günahkâr için bu hüküm verilir.
"Gerçekten korku ve dehşet zamanlarında birkaç dakika, insana birkaç saat kadar uzun gelir. Ama çektiği acının fazlalığından dolayı değil. Korku içinde bulunan adam, gerçekten o tehlikenin pek uzun zaman sürdüğü inancındadır."