Buket
@Divaneokur
İnsanın ruhunu kemiren bu kalabalıklar içinde kendime ve kitaplarıma sımsıkı sarıldım...
+1
Aslında ne başkasından ne de kendimden memnundum. Dünyanın şamatası beni afallatıyor, yalnızlık sıkıyordu; hiç şüphesiz yer değiştirmeye ihtiyacım vardı ve hiçbir yerde iyi hissetmiyordum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Özdemir Asaf deyince içimde hep bir titreme olur. Beni şiirle tanıştıran şiiri bana sevdiren şairlerin başında gelir. Öyle ki yazdığı her bir dizeyi okurken hayran kalarak okumuşumdur. İç dünyası, kurmuş olduğu şairine cümleler beni derinden etkilemiştir. Bir söz vardır ya hani "Şair olunmaz, şair doğulur" diye işte Özdemir Asaf şair olarak doğmuş bir insandır bana göre. Çocukluğumdan beri Özdemir Asaf'ın şiirleriyle yaşamış, beslenmiş, onu örnek almış biri olarak çok derin bir saygı uyandırır bende. Burada ne kadar çok anlatsam da okumadan, içinize sindirmeden ne demek istediğimi tam olarak anlayamazsınız. Şiir okumak bana göre roman okumaktan daha çok uğraş gerektirir. Çünkü şiiri okuyup geçemezsiniz, şiiri görmezden gelemezsiniz. Her bir dizeyi ayrı ayrı kavrayarak, hissederek okumanız gerekir ki şiirden tat alasınız. Zihniniz şiir okurken daha çok çalışmalı ve kalbiniz daha çok hissetmeli. Özdemir Asaf yeri gelmiştir bende gözlerimin dolmasına, yüreğimin tellerinin titremesine yol açmıştır. Beni derinden sarsmıştır dizeleriyle. Bu kadar değerli bir üstad, çok çok başarılı bir şair çok az gelir dünyaya. Yüreğimin tellerini titreten şair Özdemir Asaf'a...
Acını saklama paylaş efrazRoman
Lübnan'da bir salıncak kurulsa çocuklar o salıncağa binmek yerine kendini o salıncağa asardı. Eğlencenin lüks görüldüğü coğrafyada ölüm kaçınılmaz olurdu.
Şiirlerle yaşamış, şiirlerle hayata tutunmuş, mutlu olmuş, yeri gelmiş şiirlerle acı çekmiş bir insan olarak Murathan Mungan bende o acı çektiğim kısmı hatırlattı. Şiir hissederek, yaşayarak yazılır ve Murathan Mungan'ın dizelerini okurken ne kadar güzel hisli ve duygulu şiirler yazmış dedim. Aşk, Ayrılık, özlem, pişmanlık, yalnızlık... Bu duyguların çoğunu yaşıyoruz şiirlerinde. Dizeler sanki tuttu beni yakamdan geçmişe götürdü. Bir zamanlar ki beni bana hatırlattı. İşin garip tarafı benim o halime tahammülüm kalmamış. Okurken acı çektiğimi inkar edemem. Beni sarsan, bana duyguları dibine kadar yaşatan şairler, yazarlar bende çok büyük bir öneme ve değere sahiptir. Kafkanın da dediği gibi Eğer okuduğumuz bir kitap bizi kafamıza vurulan bir darbe gibi sarsmıyorsa, niye okumaya zahmet edelim ki? Murathan Mungan okunması gereken başarılı şairler arasında yerini bende çoktan aldı. Satırlarımı kitaptan dizelerle bitirelim:
Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.
Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.
