Mutluluk kavramında müthiş bir ironi vardır. ‘Şans eseri’ veya ‘meydana gelme’ anlamına gelen bir kökenden gelir ve olumlu anlamda bir yenilik ve mucize hissi ile tesadüfi olayların değerini bilme anlamları taşır. İronik olan şu ki, insanlar sadece mutluluğu aramakla kalmayıp -özellikle ‘mutsuzluk’ hissinden kaçınmak için- mutluluğa tutunmaya çalışırlar. Ne yazık ki, tam da bu kontrol etme çabaları yorucu, planlı, kapalı, katı ve sabit hale gelebilir.
Ama nedir seni bu kadar endişelendiren? Her şey bir gün yitip gidecek. Hepimiz hareket halinde yaşıyoruz. Etrafımızdaki şeylerin çoğu da bu hareket hali yüzünden bir gün yok olacak. Bunun çaresi yok. Yitip gideceği zaman geldiğinde yitip gidecek. Yitip gideceği zaman gelene dek de var olmayı sürdürecek...Kendimizi akışa bırakalım. Düşünmek çare değil.