Serhat Akış
@Drad
25 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
“Bu Vietnam gazileri, savaştan sonraki hayatlarında kendileri de en kötü şeylerden geçmiş adamlardı: Boşanma, içki, uyuşturucular, suç, polis, hapis, depresyonun yıkıcı tükenmişliği, kontrolsüz ağlamalar, haykırmak, bir şeyleri parçalamak istemeler, metallerin uçuşunu ve göz alıcı patlamaları ve kopmuş uzuvları yeniden yaşamaktan, esirlerin ve ailelerin ve yaşlı kadınların ve çocukların öldürülüşünü yeniden yaşamaktan ileri gelen şeyler, ellerin titremesi ve vücudun seğirmesi ve yüzdeki gerginlik ve tepeden tırnağa terlemeler.”
Reklam
İki kardeşten en kararlısı olan Pedro Vicario, kızım belinden tuttuğu gibi kaldırmış, yemek masasının üzerine oturtmuştu. “Hadi kızım anlat” demişti ona öfkeden titreyerek, “kim olduğunu söyle bize.” Kız, onun adını ancak söyleyebilecek kadar bir süre duraksamıştı. Karanlıkların içinde aramıştı o adı, bu dünyada ve öteki dünyada birbirine karışmış onca ad arasından ilk bakışta bulup çıkarmıştı onu; tıpkı ölüm fermani ezelden beri yazılı olan iradesiz bir kelebekmiş gibi, isabetli bir atışta onu duvara mıhlayıvermiş ve “Santiago Nasar” demişti.
Ressamlar -sadece onları ele alacak olursak - ölmüş, gömülmüş olanlar da yapıtları aracılığıyla bir sonraki ya da birbirini izleyen birkaç kuşağa bir şeyler söyleyebiliyorlar. Hepsi bu mu, yoksa daha fazlası var mı? Bir ressamın yaşamında en zor şey ölüm değildir belki de.
Kendi payıma, bu konuda bir şey bilmediğimi kabul ediyorum. Ama yıldızlara baktığımda düşlere dalıyorum, tıpkı bir haritada kentleri ve köyleri gösteren siyah noktalara bakarken düşlere aldığım gibi.
Neden, diye soruyorum kendime, gökte pırıl pırıl parlayan noktalar da Fransa haritasında kara noktalar kadar ulaşılabilir olmasın?
Bizi Tarascon veya Rouven’e nasıl bir tren götürüyorsa, yıldızlara da ölüm götürür. Bu düşüncede kuşkusuz doğru olan bir şey varsa o da şu: Yaşadığımız sürece yıldızlara varamayız, nasıl ki öldükten sonra trene binemeyiz, öyle. Dolayısıyla, kolera, böbrek taşları, verem, kanser gibi şeyler göksel ulaşım araçlarıdırlar gibi geliyor bana; vapur, otobüs, tren türünden yeryüzü ulaşım araçları gibi aynı…
Yaşlılık yüzünden sessizce ölmek oraya yürüyerek gitmek gibi bir şey.
Reklam