Kötülüğü seçmekle, kendini suçlu hissetmeyi seçti Baudelaire. Pişmanlığın aracılığıyla gerçekleştirir biricikliğini ve günahkar özgürlüğünü. Bütün ömrünce, suçluluk duygusu ayrılmayacaktır içinden.
Ama gerçek bu işte; cennetten kovulan melek hain bir şeytana dönüşür. Oysa o Tanrı ve insan düşmanının bile dostları, yardımcıları vardı; bense yapayalnızdım.