Ola ki ona kendi ruhumu üflerim diye soyundum, yanına uzandım.
Reklam
-Nihayet derecede seviyorum... Ben biteceğim.
Ama birçok insan gibi onun da kendinde var olduğunu bilmediği arızalar, hayatının yolunu değiştirmişti.
Kapıldığı yaşlanma korkusunun nedeni, Yarın başlayacağım, yakında yapacağım, daha zaman var, bugün, yarın.. diye diye ertelediği şeylerin hiçbirini yapamamış, hayallerinin birçoğu için zamanın geçmiş olduğunu, sanki zihninde bir şimşek çakmış gibi birdenbire ve kesinlikle anladığı halde, inkâr etmiş olmasıydı.
Şimdi artık eserini yorulup da bitirmek isteyenlere mahsus bir ihmal ile, evvelce müşkülpesentliğinden kurtulamayan müsamahalarla dolduruyor; ona bir an evvel "son" kelimesini çektikten sonra arkadaşlarına okumak, sonra da Lâmia'ya: "İster misiniz? Bu eserin sahibini zevciniz olarak kabul etmek ister misiniz?" diyebilmek için acele ediyordu.
Reklam