Elif İpek SIKICI
@ELFABIYA
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
SİDDHARTHA OLMAKEdebiyat
Okumaya geç kaldığım kitaplardan biri olduğunu söyleyerek değerlendirmeme başlamalıyım. Aslında yetişkinliğe adım attığım ilk yıllarda okumuş olmalıydım. O zaman bana yeni bakış açıları üzerine daha çok düşünecek fırsatlar verirdi. Şimdi ise aynı etkiyi yakalayamadığımı belirtmeliyim. Sebeplerine gelince insan hayat mücadelesinin içine girince anlam arayışına da başlıyor. Bu anlam arayışı sizi bazen bir sonuca bazen de çıkmaz sokaklara götürüyor. Günümüz öğretilerinin ve hakim metlerinin çoğu size bir şey yapmalısın, harekete geçmelisin derken Siddhartha daha edilgen bir tavır içerisinde hayatı yaşıyor. Bazen edilgen olmak çok iyi hissettiriyor özellikle de elinizde olmayan durumlar söz konusuysa. Ancak günümüzde özellikle Doğu'dan kaynağını alan kişisel gelişim mottoları ya da psikanalitik yaklaşımlara öyle çok maruz kalıyoruz ki Siddhartha onların yanında VR gözlükle baktığınız filmin siyah beyaz tv'daki hali gibi kalıyor. Bunları kötü olduğunu söylemek için değil günümüze yeni bir şey getirmediğini belirtmek için yazıyorum.
Siddartha'yı okurken Dostoyevski'nin Alyoşka'sı ile birlikte düşünmek, insanın yolculuğunu anlamak adına bana yakın yapılar gibi geldi. İkisi de bende sanki önceden tanıdığım şimdi ergen olmuş gençler gibi bir duygu bırakıyor. İnsanın kendi beninden kurtulması huzurlu da o zaman bu dünyada ne yapıyoruz? Karl Marx "Dünyayı anlamak yetmez, onu değiştirmek gerekir." derken anlamak ile değiştirmek, hedef belirlemek ile hedefe ulaşmak arasında fark var da diyor. Anlamak ve hedef belirlemek insanı pasif kılarken değiştirmek ve hedefe ulaşmak sizi harekete geçirir. Yaşam oburluğumuz da buradan geliyor. Hesse'nin de kastettiği başlangıçta neyse ona dönüşebilmemiz. Bütünün parçası olduğumuzu hatırlayıp kendi benimizi yok etmeye çalışmamız.
Ufacık bir toprak davası için halkın içinden 15 kişi seçmeyi akıl ediyoruz. Sonra en ehemmiyetli davamızı tutup bilgisizliğin, adaletsizliğin ve kararsızlığın anası olan halkın oyuna bırakıyoruz; akıllı bir insanın hayatını düşüncesiz bir sürünün oyuna bırakması akıl kârı mıdır? Ayrı ayrı bakınca değer vermediğimiz kimselere bir araya geldikleri zaman değer vermekten daha büyük budalalık olur mu?
Denemeler sf. 47
16. yy
Mahmut çok sinirli olduğunu, sevdiği kızın başka oğlanlarla oyun oynamasına konuşmasına gelemeyeceğini, eğer başka oğlanlara baktığını görürse oğlanları da kendisini de döveceğini söyledi. Sarışın kızın da kendisi gibi kıskanç yaradılışlı olduğunu öğrenince bozuldu. 129. sayfa
