Kendisine sunulan sevgiden nefret ediyordu, çünkü hiç karşılık beklemyen bir sevgiydi bu, saçma, gerçekdışı, doğa yasalarına aykırıydı.
Oysa aslında kırılgan bir insandı, hiçbir zaman üstün bir öğrenci olamamış, okulda spor dallarından da pek bir başarı gösterememiş, evinde de huzurlu bir yaşam sağlayamamıştı...
"İnsan neden kendi kendinden nefret eder?"
"Korkaklık belki de. Ya da hiç yakani bırakmayan yanılmak korkusu, başkalarinin senden beklediklerini gercekleştirememek korkusu. Birkaç dakika önce mutluydum, ölüme mahkûm olduğumu unutmuşum. Derken hatırladım, çok korktum."
Bir kez ana kapıdan dışarı çıktıktan sonra bir daha ruh olarak bile geri gelmemeye kararlıydı, bu yüzden de veda ziyaretleri yapmak istiyordu.