Tıpıbata

Tıpıbata
@Edaang
Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da yetmiyor... Ama keder... dilediğin kadar... Yorgunluk da göz alabildiğine...
Çevremdeki bu dehşet karşısında bir an bir keder, kendi hiçliğimin bilinci çöküyor üzerime; sızlanıyor, düşünüyorum.
Reklam
"Senin o sevdiğin Japonlar ne diyor? 'Fuşodin!' Ölçülülük, dayanıklılık, yüzün hareketsiz bir maske gibi gülümseyişi. Ama maskenin arkasında ne olup bitiyor, o bizim bileceğimiz iştir."
Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine, şimdi üzerinde uyduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz doğru muydu?
Bazen bir fikri kelimelerle düşünemezdim bile... Ama o şeyin resmi, mesela bardaktan boşanırcasına yağmur yağarken nasıl koştuğum ve neler hissettiğim gözümün önünde hemen beliriverirdi. Bazen de bir şeyi kelimelerle düşünebilirdim ama gözümün önüne onu bir resim olarak asla getiremezdim. Siyah ışık gibi, annemin ölümü gibi ya da sonsuzluk gibi.

Tıpıbata

, bir kitap okudu
Puan vermedi·208 syf.·
2019 55. kitabı
J. D. Salinger
6.3/10 · 71,3bin okunma