Eda Ayan
@Edagian
10 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Hiçbirimiz kendimize ait yerlerde gezinmiyoruz. Birbirimize nasıl bakacağımızı bilemediğimiz için. Hiçbirimiz basit, yalınkat görmüyoruz kendimizi de, başkalarını da.
Kendimizde ve onlarda olmayan nitelikleri yakıştırarak bakıyoruz.
Sonra birgün gerçekle karşılaşınca düş kırıklığı.. bundan dağılıyoruz.
Reklam
Doğru,hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor..
Ayaklar altında ezilmiş bir hasır otu olabilirdim;
Zira bu, gümüş telleri olan bir lir olmaktan daha iyidir
Ev sahibinin parmaksız,
Çocuklarının sağır olduğu bir evde.
Vay! Gitti.
Suya atladı.
Suya pek yakındı zaten. Güme gitti.
Şimdi yerinde yeller esiyor.
Birisi ölüyor. Sonra?
Sonrası hiç.
Rüzgar yine eser.
Güneşin evreni canlandırdığını söylüyorlar, güneş doğunca ona bir bakın bakalım,ölü mü değil mi?
Herşey ölü, her yer cesetlerle dolu.
İnsanlar yapayanlız,çevrelerini sessizlik sarmış, alın size dünya.
Reklam